Page 53

(٤١) شکل احیانیت ترا بر کوه بالا می کند قبض داخل واله اشکال زیبا میکند قبض خارج از نحوست بر تو ایما می کند صورت وشکل جماعت چهره ات و امی کند تو باین غم مرده رفتی و سخن سر بسته ماند زین تفاول بیل آهات بکف پیوسته ماند گاه از شکل فرح اخراج مضمر میکنی گاه از تصویر عقله ذکر منتر میکنی طبع را ز انکیس بیتاب و مکدر میکنی حمره را منسوب اندر نحس اکبر میکنی سائلت از اسمان می پرسد ای عالی جناب تو و را از ریسمان هر لحظه میگوئی جواب دیدمش روزی کسی بنشسته يك گوشه غمین نقش کرده صورت و شکل بیا ض اندر زمین پهلوی آن نصرة الخارج کشید . همچنین گوشۀ هم نصر ة الداخل نوشته آن حز ین گفتم از دانستن اینها چه سودت ای پدر گفت علم هر چه بهتر نیست از جهلش مگر گفتم این صورت چه گفتا عتبة الخارج بخوان گفتم این صورت چه گفتا عتبة الداخل بدان گفتم این دوچه بگفت نقی وطریق ای مهربان گفتم اينك چه بگفتا اجتما ع ای نوجوان گفتمش اینها در ست ا ما تو میبا فی دروغ گفت برخوان مصرع ده چیچه آب و چیچه دوغ