Page 104

(۹۹) عجب چون صبح خوشتر میبرد خواب؟ چرا افگند گل را در سهر باد * * * ز بس گل که در باغ ماوی گرفت چمن رنك ارژنگ مانی گرفت مگر چشم مجنون با بر اندر است که گل رنګ رخسار لیلی گرفت همی ماند اندر عقیقین قدح سرشکی که درلاله ماوی گرفت سر نرگس تازه از زر و سیم نشان سر تاج کسری گرفت چو رهبان شد اندر لباس كبود بنفشه مگر دین ترسی گرفت * * * مرا بعشق همی محتمل کنی بحیل چه حجت آری پیش خدای عزوجل بعشقت اندر عاصی همی نیارم شد بدیشم اندر طاغی همی شوم بمثل نعیم بی تو نخواهم جحیم با تو رو است که بی تو شکر زهر ست و با تو زهر عسل بروی نیکو تکیه مکن که تا یکچند بسنبل اندر پنهان کنند نجم زحل هر آینه نه دروغست آنچه گفت حکیم فمن تكبر یوما فبعد عز ذل * * * كاشك تقم با زیانتی خبر دل کا شك دلم با زیانتی خبر تن كاشك من از تو برستمی بسلامت ای فوسا کجا تو انم رستن فرا لاوی این شاعر را همپایه شهید میدانند اما از طرز بیان رودکی معلوم میشود که در مرتبه یا پائتر از شهید و بالاتر از دیگران قرار داشته . گفته رودکی در بارۀ او چنین است شاعر شهید و شهره فرا لاوی وین دیگران به جمله همه راوی نمونۀ کلام فرا لاوی : چودی چنان رفیع ارکان عمان چنان شگرف مایه از کبر به و آمانشینم گر می پزه است و کامایه ابو شعیب هروی ابوشعیب صالح بن محمد هروی از شعرای متقدم آل سامان است گویند زمان رودکی را دریافته وی در اشعار خود تشبیهات زیاد بکار می برده . ازوست :