Page image — the source of record
Machine transcription
(٩٥)
رخم ماند بدان اول دلم ماند بدان ثانی
نصیب من شود در وصل آن پیراهن دیگرا
* * *
شادی زی با سیاه چشمان شاد که جهان نیست جز فسانه و باد
ز آمده نیکدل نباید بود و ز گذشته نكرد باید یاد
من و آن جعدموی غالیه بوی من و آن ماه روی حور نژاد
نیکبخت آن کسی که داد و بخورد شور بخت آنکه او نخورد و نداد
با دو ابرست این جهان افسوس باده پیش آر هر چه باد آباد
ابو الحسن شهید بلخی از حکمای بزرگ و متکلمین نامی وشاعر استاد
عصر رودکی یکی ابو الحسن بن حسین جهود انکی
است ولی از پدری عالم در نیمه دوم سده سوم هجری در بلخ بدنیا آمد از
زندگی خصوصی شهید اطلاع مبسوطی در دست نیست همینقدر فهمیده می شود که
در تحصیل علوم صاحب استعداد ارثی بوده وشاید رغبت پدر عالم مقامش در
طریق علم او را راهنما شده باشد. علاوتاً ارتباط (١) شهید با هموطن
بزرگوارش ابوزید احمد بن سهل عالم معروف آندوره خالی از تأثیر نبوده.
شهید با رودکی استاد مسلم شعر و ادب آنزمان نیز دوستی
و ارتباط داشته و مورد ستایش واعتقاد او بوده است چنانچه
رودکی ابیاتی دروصف او پرداخته و مرثیه بی مانندی در وفاتش
انشاد کرده است.
مناظرات شهید با رازی فیلسوف وطبیب مشهور آن عهدزبانزد عموم نویسندگان
تاریخ است گویند که شهید در مسأله علم الهی ' معاد ' سكون و حرکت
و لذت تقریضی بر رازی نوشته بوده . نظریۀ شهید در بارۀ لذت چنین نقل شده :
نخستین فضیلت لذات نفسانی بر لذات جسمانی دوام و اتصال آنهاست
زیرا لذات نفس در نتیجۀ مسرتی که او با وجود مطلوب خود مانند حکمت
(۱) معجم الادبا . ص ٦٨ ج ٢
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.