Page 116

(۱۰۱) است از رویش گرفته که گیاهی نمیروید و با آب سحاب لطف بدش ابریک نمیشوید خراش آنقدر دور که طول قیامت در پیشش یکقدم است. آبها یش آنچنان تلخ و شور که آب چشم در نظر ره نوردش دیده غرش تا که ببدرقه عنایت ایزد پاك بعرض چهارده یوم ازان منازل و مهالك گذشته در اول موضع منکو چر من مضافات بلوچستان از سبب تکلات نصیر خان متعلقه محراب خان بلوچ منزل گزین شدیم وفردای آن از آنجا حرکت فرموده در اخیر موضع مذکور گزی روز گذرانیده هنگام شام از آنجا طبل رحیل کوفته تمام شب ره نوردیده فردا چاشت در نخلستانی که کلات میر تخمیناً از آنجا بقدر يك ميل فرق است ریگ بخش گردیدیم فی الفور عاليجاء محراب خان از فروغ انوار حضور دیده خود را نور آگین ساخته بقاعده ادب شناسان زبان نیاز مندی کشود که کلبه ویرانه بلوچ از مرحمت معدل کوچ این دولت عمارت یافته واتباعش بنام ونشان باطناً نقد بطراز عنایت خداوند این شوکت دوخته شده اگر از انقلاب فلکی و دور چرخ چنبری کهنه وفرسوده شد لله الحمد که باز بنزول اجلال همایون از نونوی یافت ودل برامید در میدان این نوید علم مباهجت وخوشی افراخت مترصد که بندگان همایون ازین مکان اکنون انتقال فرموده منزل ذات سوى قلعه زبنت اجلاز نماید چرا که چون دائره دولت و اقبال قریب غریبخانه قدرت سنگسال بوده مر احظه مقدس ! بوا جلال خاقانی میگردم بندگان ما اجابت فرموده بپگا ئیکه تمنای او بود رونق افز روز شدیم درین اثنا بمسامع جلال رسانیدند که رحمدل خان بار گرانی از بیخردی و بوالهوسی معه پانصد سوار تعاقب بندگان همایون نموده بخیال اطله اینکه ملازمان رکاب بندگان همایون سختی و تعب این منازل بعیده بسیار کشیده که اسپ از رفتار و آدم از گفتار مانده شاید دست بردی کرده باشم در منزل یوم گذشته فروکش است بندگان ما از استماع این معنی دانشمندانه ما بیقرار گردیده فرمودند که بطریقه آیه کریمه اذاجاء اجلهم لا يستأخرون ساعة ولا يستقدمون عمر زیاد و کم شدنی نیست همگی سوار و پیاده مستعد وآماده شوند تا آنچه خواست خدا باشد خواهد شد شاید که محراب خان را دیروز بوی اقباه بدماغ رسیده بود که بندگان ما را تکلیف کوچید از آنطرف باینطرف نمود همین که مجر ابخان شنید که اراده بندگان همایون چنین است سراسیمه دویده زبان بمعذرت کشود که ما فدویان هنوز ملاك نشدیم که بندگان همایون با این لشکر ابتر انجام مقابل شوند اگر مراعات عهد و پیمان که فیمابین این اخلاص نشان و آن نمکحر امان سراسر بحسب تقدیر و اتفاق رو داده نمیبود ازین آمدن منتضی میان بسلامت نمیبرد اگر فردا چون بخت برگشته خود بر اشته رفت بهتر والا ما طوائف بلوچ تا همگی از سر بسر نشویم بندگان همایون را کسی نخواهد گذاشت که روی سیاه و تباه آن نمکحر ام نظار فرمایند اگر بسبب خدمتگاری بندگان همایون با رنجیده بهتر از گنجی شمریم که ما و سدنا چاو بندگان ما نان از دست کشیده در جاده سیر استا داد و از بیمهری فلك غيره چهر متحیر گردیده خیالات چند بخاطر میگذشت خیر. زمانه بترک ود بد آیین است ستاره گهی دوست گه دشمن است يفعل الله ما يشاء و يحكم ما يريد ملخص که آن نمکحر ام خائب و خاسر برگشته رفت