Page 64

(٥٣) چون قراریکه در تمهید این مبحث اشاره نمودیم تحقیقات تاریخی و ادبی ماهم راجع به لشکر گاه قدم به قدم مراحل انكشاف خودرا پیمود وتذکاران قدمها ولو هرقدر كوچك هم باشد درین مجموعه بی‌مورد نیست. به تعقیب ابیات زیبای امیر عنصری پارچه نثری را نقل ميكنيم كه ضمن مقاله ئی در شماره دوم سال اول ژوندون پنج سال قبل نشر شده است و صورت نثر نظم فوق است و دران كار ديگرى نكرده ايم جز اینکه تار وسوزن گرفته ودانه های غلتان مروارید ابدار اشعار او را به رشته کشیده ايم اينك آن رشته: «قصر تو در هوای بست ولب هیر مند و در دامان دشت لکان در سایۀ فرشاهی به درعقد شده اگر نعمان سرای فرخ ترا میدید دروازه کاخ سدير و كوشك خورنق را نمیكوفت زيرا قصر تو كه به بويش عطار هندوان عاجزو به رنگش نقاش چینیان حیران مانده چنان رنگ آمیز است كه بى تكلف رنگ دیده از دیدن آن نگارستان شود و فروغ او به شب تیره نور روز سفید را ماند این کاخ چنان ارج و بلند است كه پایش برپشت ماهى وسر برجهايش بر برج سرطان اصابت كند از محكمى پی بنیاد آن به بیخ زمین رسد واز بر ترى خم ايوان آن به خم کیوان خورد اگر از رواق کشادش سوی آب نظر کنی قوام جسد وغذای روان یابی بر روی صحرا چندان كه چشم كار کند شاد روان پیروزه رنگ بینی کشیده و بر روی آب بلور حل شده بینی که به پیغ باد صبا چون زلف بتان ترکستان شکن گرفته و ازعكس آب، هواچون خط دوست و سپهرچون بستان خرم سبز گشته ، از كله سبز درخت خرما بلبل مطرب وار هی