Page 117

(۱۰۰) « شاه وشکار » دو کلمه ایست که آنها را نمیتوان از هم سوا کرد . تفصیل این مطلب با جزئیات، کاریست بسیار پردامنه وطولانی که شرح آن، رسایل و کتب بسیار قطور و پرحجم میخواهد . در کشور خود ما ودر خاك های همسایگان در به دیوار ما ایران وهند شکار شاهی یکی از دلچسپ ترین مطالب تاریخی و ادبی بوده و هنر مندان چیره دست ما چه در افغانستان وچه درهند وایران، چه هیکل تراش ، چه نقاش چه مورخ وچه شاعر درنمایش مجالس شکار داد هنرمندی وموشکافی داده‌اند. از دوره های بسیار باستانی اگر قدری جلوتر بیائیم درطی چند قرن آغاز عهد مسیحی که درایران ساسانی ها و درافغانستان کوشانی های بزرگ ویفتلی ها حکمفرمائی داشتند صحنه های بسیار زنده از شکار های شاهی ملاحظه میکنیم وروی قاب های سیمینی که ازدوره ساسانی باقی مانده ونمونه های متعدد آن در موزهٔ ارمیتاژ ( لینن گراد ) وموزه های اروپا وامريکا وشرق باقی است مجالس بسیار زیبای آنرا میبینیم. یکی از عادات نیکو که ازدوره های باستان درافغانستان متداول بود ترتیب باغ های شکار بود که در آن وقتها آنرا ( فردوس ) میگفتند وشاهان درمواقعی که فرصت رفتن به دامان صحرا را ندا شتند درین باغها به شکار می پرداختند. درافغانستان درروزگارانی که غوری شاهان ازپیروزه کوه وغزنویان ازپیروزه کاخ درین گوشهٔ شرق جهانبانی داشتند باغ هائی داشتیم که بعضی درزمین داور و بعضی درغزنه وبست ترتیب یافته بود وملکان جبال وسلاطین آل ناصر گاه وبیگاه درین باغها به شکار مشغول میشدند .