Page 118

۱۰۱ شاهان غزنوی محمود، مسعود، محمد، مودود، فرخ زاد بهرام شاه هر کدام بجای خود به این سنت باستانی علاقمندی شدید داشتند و هر کدام از آثار سخن سرایان بزرگ عصر را که ورق بزنید چه بیهقی، چه عنصری، چه فرخی، چه منوچهری، چه مسعود، سعد، چه سید حسن غزنوی در پارچه های نثر و بخصوص در قصاید غرا و چکامه های رزمی ازین پادشاهان و شکار گاه های ایشان و مجالس شکار آنها قصه ها دارند و هر کدام چون نقاش چیره دست نیروی بازو و ضرب شست ممدوحان خود را رسم کرده اند. کسانیکه در تاریخ مسعودی مرور کرده اند و مواردی را اینجا ذکر خواهیم کرد میدانند که بطور مثال مسعود اول چه شکاری زبردست بوده و از حیوانات وحشی گرفته چون شیر و پلنگ و نخجیر و بزکوهی تا مرغان صحرائی چه شکارهای حیرت آوری میکرد. افسوس که کتاب مقامات محمودی که بیهقی آنرا برای شرح حال و احوال امین الدوله محمود وقف کرده بود از میان رفته و گر نه داستان های شکار محمود زابلی را هم حتما در آنجا میخواندیم معذالک با فقدان اثر مذکور راجع به تمایل سلطان بزرگ به شکار بالکلی بی اطلاع هم نیستیم فرخی قصاید بسیاری دارد که با مدح محمود از شکارهای او هم جسته جسته صحبت میکند. در قصیده ئی که مطلعش این است: همی تا خسرو غازی خداوند جهان باشد جهان چون مشکش آبادان و چون بختش جوان باشد میفرماید: اثر کبیر کشف تاریخی ۱۰۰۰ جام، صفا در غار حصۀ تی زیت علی ۳۰ - ۶ - ۴۰