Page 105

(رباعی) ای از تو وفای مهر یابی نایاب پی وصل تو لذت از جوانی نایاب وصل تو حیات جاودانی لیکن مانندۀ آب زندگانی نایاب *** آراسته باغ و مه لیبان سرمست یاران همه از نشاط گل باده پرست اسباب فراغت همه در هم بود است بشتاب که غیر تو هر آنچه می باید هست (لطیف) لطیف تخلص لطیف النساء نامت شوهر او شادره بیگ تاشقندی از اهل شاد بود وشمشیر خان نام داشت (۱) لطیف النساء خانم در فارسی وارد و شعر میسرو دو غزل ذیل یاد زلفت سر بسر تار بزم ما شغل این شام وسحر داریم ما گاه سر بر سنگ و گاه بر سنگ سر کی جز این شغل دگر داریم ما دیده ام من آفتاب دروی تو بر رخ مه چون نظر داریم ما ؟ کاوش بیجاست ای چرخ عدو صاحب حشمت نه زر داریم ما گاه در کعبه، گهی در بتکده جستجویت در بدر داریم ما از که پرسم من ز حال رفتگان کس نمیگوید خبر داریم ما بیم غم دیگر نمیدارم لطیف ليك از محشر خطر داریم ما (محوی) طوریکه مشاهیر نسوان از زبان ملامتك قمی مینویسد. محوی یگانه شاعره قم بوده و در عربی وفارسی شعر میسرود (۲) نام و عصر او معلوم نیست چند شعر زیر را باو نسبت میدهند: - آبرو در نزد من بهتر ز آب زندگیست چشمه حیوان ز چشم آفتاب افتاده است می نماید عکس مه در آب با صد پیچ وتاب زان که از غصه گره امشب نقاب افتاده است نیست این خال سیاهی بینا بروی خویشت نقطه از كلت قضا در انتخاب افتاده است (مخدومه یزدی) اصل مخدومه از یزد است نام و عصر او معلوم نیست اشعار خوبی داشته و این چند شعر از اوست : شب غم همه با محنت هجران کردم با و دل وجان دست و گریبان کردم چون دیدم از او روی خلاصی مشکل جان دادم و کار بر خود آسان کردم (۳) از پا بمرة خدمت خلقی هشتن مخدومه عالمی توانی کشتن (نظیر) زوجه میرزا امان اله بیک شیرازی بود و معلوم نیست در کدام عهد حیات داشت این دو بیت را بوی نسبت میدهند (٤) . مگر آن سرو چمان سوی چمن می آید کز چمن رایحه مشك ختن می آید شوخ عاشق کش من این همه بی باك مباش که هنوز از لب تو بوی لبن می آید (۱) تذکره حیتی ومشاهیر نسوان (۲) جهان نو شماره (۲۰) سال دوم مقاله آقای افشار او تذکره صبح گلشن (۳) آتشکده یزدان صفحه ۲۳۹ عبدالحسین آیتی (٤) مشاهیر نسوان