Page 255

(۲۳۲) زنو پیشکشها ی بی وزن وسنگ رسیدند از سروران فرنگ چو در خاك پنجا بپا نش گذار بیفتاد ما نند خضر بهار دل خلق گل گل شگفت از طرب چو غنچه بمدحش كشا دند لب زلا هور یان تا به اجمیر یان مبارك كشان خاصه کشمیریان بيك منزلش با بسی ارمغان شده پیشوا شیر سنگ جوان ز سیم و زر سرخ كامل عیار بسی بدرها كرده بروی نثار بخد مت میان بست چون شیرمست بصد چابكی گشت مهمان پرست بهر صبح برد ارمغانی زسر بهر شام نزلی بطرز دگر امیر از جوان مردی آن جوان عجب ماند و بسیار شد مهربان نوازش بسی کرد و پرسید حال زولجیت نامر دن نو نهال بفر زندیش در سخن برد نام بسی پند دا دش بمهر تمام در احکام شاهی ز بس گرم وسرد با ندا ز پیرا نه آگاه کرد دو هفته دران جا کم و بیش بود وزان پس دگر عزم رفتن نمود نمود آن جوان مرد مهمان نواز در گنج و دینا رو زر باز باز زرو سیمش انبار انبار داد ز زر بفت و اطلس شتر بار داد بسی تحفه و ارمغان شگفت زخود داد و از خاصگان هم گرفت زاسپان تا زی ولعل و گهر بهر يك پسر داد نزلی دگر بجمع طفیلی ز زن تا بمرد جدا گانه بخشائش تازه کرد بمهمان فرح سير ميزبان شده تاد و منزل روان هم عنان از آنجا چو مهمان گردن فراز روان گشت بر گشت مهمان نواز بصد شوكت وحشمت وعزو جاه همیر فت منزل بمنزل براه ز پنجاب تاسر حد ملك خویش بهر كشورش تحفه بردند بیش تو گفتی که بودش کران تا کران بزیر قليم ملك هند و ستان در آمد چو در خیبر آن نامدار برآمد خروش طرب هر کنار فرا هم شدند اهل خیبر تمام مبارک مبارک کشان خاص وعام