Page 147

(۱۲۰) سر خط تعلیم روز گار دید اما زمانیکه جریده عمرش بانجام رسید در شهور سنه ٩٥٣ هـ ق بكرام الكاتبين روزنامه حیاتش را بتوقیع ممات ختم کر دانید. در ولایت بخارا در مزار فائض الانوار قطب الاخیار حضرت شیخ سیف الدین مشهور بخواجه فتح آباد مدفون گشت میرزا بیگ دیوان بیکی از ظرفای زمان بود تاریخ فوت مولانا را بخامه با قوت همم و بقلم عالی شیم چنین رقم کرده: ، درینجا همان رباعی فوق الذکر که از تذکره مذکر احباب ذکر کردیم تذکار مینماید معلوم میشود که خود صاحب کتاب هم سهواً ٩٥١ را ٩٥٣ نوشته است . مگر عبدالمحمد صاحب كتاب پیدایش خط و خطاطان بطور یقین مینویسد که میر علی هروی در سنه ٩٦٦ هجری فوت (۱) و به نزديك مقبره شیخ یوسف الدین مدفون گشت و ازین معلوم میشود که استاد پس از مدت های طولانی مجدداً عزم وطن کرده و به هرات مراجعت نموده است این هم نا گفته نماند که میگویند میر علی هروی هفتاد سال عمر نمود. میرویس : اصلاً از سادات جلیل القدر هرات است ، بکابل متوطن گردیده ومسكون چهار دهی از مضافات كابل بوده است. در خوشنویسی مهارت داشت در سنه ۱۳۱۰ بكابل وفات یافته است. اثار خطی او به نزد ذوقمندان خط موجود است. ن نامی : مولانا نامی از مردمان سبزوار هراتست و در در بار سلطان حسین بایقرا هم که عکسا هی بار مییافت طبع ظریف وشوخی آمیزی داشت و همیشه با نشاط و خندان می بود در زمان خود به خوشنویسی شهرت داشت مگر بعض ها شاید به نسبت رقابت و همچشمی خطوط او را نمی پسندیدندو از آن بد میگفتند (١) صفحة ٧٧ پیدایش خط و خطاطان