Page image — the source of record
Machine transcription
( )
ه ازعفان مینه »
(قاسم و رؤفخان با هم دیده به در وا زه متوجه میشوند انیسه و رشید
وارد صحنه شده و بعد از ادای سلام )
انیسه : کا کا جان ! ما پیش آقا جا نم رفته بو دیم .
رشید : بلی قرار اجا زۀ شما امروز پیش آغا جانم رفته واز آنجا آمدیم .
انیسه : ( درحالیکه به چوکی مینشیند ) آقا جانمه دید م ولی به اندازۀ خراب
شده بود که د رین سفر هیچ شناخته نمیشد .
رشید : بلی انیسه راست میگوید به اندازۀ ضعیف ولاغر شده بود که آن چشم
های قشنگ پدرم به کا سه سر ش فر و رفته بود .
انیسه : آن بند ! کا کا جا ن آ د م میتر سید ؟
عتیق : نه بچیم آ د م ا ر پد ر خو د نمیترسد .
انیسه : نی مه نتر سید م، مه پدرجان خوده بسیار دوست دارم (و آهسته میگرید)
عتیق : ( به خا نه سامان ) قربان چه شد ؟ بگو بیاید .
قربان : ( وارد اطاق میشود واز دیدن رؤفخان وقا سم هرسه نفر تکان میخورند )
رؤفخان : ا و قر با ن تو ا ینجا چه میکنی ؟
قربان : پیش مد یر صا حب هستم .
قاسم : جور هستی قر بان، کجا میباشی؟ ( دو سه دفعه که، که گفته سکوت میکند )
عتیق : قر با ن ! لالای مه دید ی ، چطور بو د ؟
قربان : بلی قر با ن د ید م ( به مشکل میگوید ) حا ل بهتر بو د .
عتیق : ا نیسه و ر شید جا ن ر ا شنا خت ؟
قربان : ( پس از لحظه سکوت ) چه د ر و غ بگو یم صا حب نه اینکه کسی را
میشناخت بلکه خود شا ن هم از شنا خت بر آمده بود .
( رشید و انیسه به گر یه میشوند )
پر ده می افتد
پر د ۀ سو م
ا شخاص : عتیق، قا سم ، خا نه سا ما ن و دو سه نفر دیگر .
دکور : صحنه هما ن ا دا ر ه
پر ده با لا میشو د :
عتیق : (در پهلو ی میز به پا ایستاده وبه تیلفون سخن میزند ) بلی، بلی ،خوب بفرمائید،
بلی منم، اسلام علیکم . . . . تشکر زنده باشید ... خوب من بیا یم ؟...
پوشم ، اینه فو ر ی . . . بسیارخوب ( كوشك را گذا شته به قاسم) دكتو ر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.