Page 237

() سفید « ارمغان میمنه » در عقب سر دید و از ترس رعشه بر اندامش افتیده گفت: کیستی زود بگو. ؟ درین اثنا دیدند، دو نفر دیگر هم که پوزهای پیچیده و قمه ها در دست داشتند از درون مغاره بیرون شده و با شخص اولی یکجا شدند. هر دو پسر را ازین منظره هوش از سر پریده بود و زبان شان کلالت میکرد و تمام آن صحنهٔ مدهش طوفانی فرا موش شان شده و بفکر دفع این جانوران همجنس خود شدند، تا اینکه لحظهٔ گذشت و آنهمه خوف و ترس آنها تا اندازه‌ای زائل گردید ، سپس سین کل پرسید: - شما کیستید، اینجا چه میکنید ؟ شخص اولی که معلوم میشد، سر کردهٔ این دسته‌ نفری میباشد، البخند زهرآلودی گفت: - بشما ربطی ندارد ، اکنون در چنگ ما میباشید. و بعد رو بجانب رفقا کرده گفت : - تا ما از کوه پائین نشویم باید اینها ازینجا نروند! دیگری : بگذارید بروند درینجا در کجا ایشانرا نگا کنیم. شخص دیگری گفت: باید اینها ازینجا نروند، اما دو رفیق دیگر آن فوری گفتند: نه، رفتن اینها لازم نیست اما باید فکر کرد که در کجا نگا شوند. شخص دیگری : درون غار يك غار كوچكى هم است که بعضاً من در آنجا میخوابم - انجا قیدشان کرده و پیش روی آن تخته سنگی میگذاریم. شخص اولی : خوب است باشند، و روی بجانب دو پسر کرده گفت داخل شوید شما مهمان ما میباشید. هر دو پسر اول میخواستند اعتراض کنند اما مقاو متی در خود ندیده مجبوراً داخل غار شدند و آن دو نفر هر دو را در يك غار کوچکی برده و پیش روی شان تخته سنگ بزرگی را گذاشتند. در حالیکه در بیرون طوفان از شدت خود کاسته و هوا روشن شده بود اما در درون غار فضا تاریک بود، به همین صورت هر دو پسر در حالیکه لباس شان تر و شته شده بود در گوشهٔ خزیده و انتظار می بردند که چه وقت ازین قید نجات خواهند یافت، تا اینکه چشم شان به تاریکی آموخته شده و از سوراخی مشاهده کردند که در گوشهٔ مغاره شمعی میسوزد و مقابل روشنی ضعیف آن عدلهای رخت و غیره مال التجار، سرهم گذاشته شده و چند نفر عدل‌های مذکور را باز و بولک‌های قابل حمل یکنفر را از آنها ترتیب میدادند و از طرز محاورهٔ ایشان معلوم میشد که بعد از مدت کمی اینها بولک‌ها را گرفته و مال را به قریهٔ سر مه و یا کچه خواهند رسانید. سین کل که دانست اینها مردمان هستند که مال