Page 238

صفحه دار مخان میمنه () گریزی آورده و از طرف شب آنرا به دهات و قریه جات برده به تجار تقسیم میکنند، به برادر خود تسکین ده گفته، غصه مکن اینها دزد و یا آدم کش نیستند قاچاقچی هائی اند که مال التجاره را از خارج بدون محصول آورده و بفروش میرسانند . ممکن من و تو بعد از چند ساعتی از ینجا رها خواهیم شد . بچه ها وقت را بارعب و اندیشه های خوف و رجا بسر میبردند تا اینکه یولکها بسته شده و نفری مذکور آماده رفتن شدند . شش نفر یولکها را در پشت گرفته و تفنگ ها را بشانه انداخته از غار خارج شدند و دو نفر دیگر را برای حفاظت مالهای دیگر در غار گذاشتند . در دهن غار راجع به بچه های مذکور مذاکرات علنی بین این نفری جریان یافته و یکی میگفت آزاد گذاشته شوند و دیگری میگفت: دو سه شب درینجا باشند تا تمام مال نقل داده شود . بعد ازین گفت و شنید همان شخص اولی گفت : نی با با شما هم عجب مردمانی هستید اگر تا صبح حبس باشند این بچه های نازدانه از غصه خواهند مرد، خون اینها را که بگردن میگیرد ؟ ما که رفتیم بعد از يك دو ساعت رها شونده اگر شب می بودند برایشان نان هم بدهید و الا بگذارید تا جائیکه میخوانند بروند . سپین گل و یورش خان که با هیجان وطپش دل این مذاکرات ایشانرا می شنیدند از شنیدن فیصلۀ اخیر در عالم تاریکی طرف هم دیده دستهای یکدیگر را فشار دادند و یورش خان آهسته گفت: لا لا جان شب با شیم یا برویم ؟ من میگویم که برویم - در جانم از غم ما تا صبح هلاک خواهد شد . سپین گل: اینجا چه میکنیم میرویم، سر پائینی است باید بزودی خود را بخانه برسانیم که من کار دارم ؟ یورش خان با تعجب پرسان کرد : چه کار داری ؟ سپین گل گفت: حالا صبر کن باز خواهی دانست . تقریباً ساعت سه بعد از ظهر روز مذکور مؤمن خان بایراد و زاده خود وارد وزیری شده به قلعه داخل شدند، همه اهل خانه از ورود مؤمن خان خوشی نموده بعد از تعارفات مؤمن خان از سپین گل و یورش خان جویا شد، مادر ایشان ازینکه هر دو پسر در جای بچه خان دعوت شده اند و بجا رفته می باشند به مؤمن خان اطمینان داد و مؤمن خان عقب شان آدم فرستاده تا ایشان را از ورود پدرشان اطلاع دهد. اما وقتیکه نفر مذکور باز گشت نموده و از عدم پسران به خان بیان نمود همه اهالی خانوا ده ازین مسئله به حیرت افتیده به جستجو برآمده وهر کس را به هر طرف فرستادند تا از ایشان خبری بگیرند .