Page 98

۹۳ فیاض صاحب روز روشن مینویسد که فیاض محمد فیاض خان از مشاهیر افغانان که چندی بهرات بوده و از انجا بهندآمده و از ادبار قرن دوازدهم هجری بشمار میرود ازوست ع از تو باشد بزم روشن خویش را گم کرده ام تیر گردانی کند چون شعله جواله شمع فیروزه کابلی صاحب نفائس المآثر او را از تربیت یافتہائے همایوں پادشاه میداند و میفرماید که در بعضی اشعار حنفی تخلص کرده وطنبور خوب مینوازد و در کابل بمراتب عالیہ نائل گردیده و نہایت متقی و پرهیزگار است که یک نمازش فوت نمی شود و لو که سنت باشد و شهرتش زیاده بوده طبع خوب و سلیقہ نیک در شعر دارد از اشعار اوست - ع غیر منظور نظر ساختہ یعنی چه بنده را از نظر انداختہ یعنی چہ کس ندیدیم بدور تو بدین حسن و جمال قیمت حسن برانداخته یعنی چہ پرده برداشته ایهمہ خورشید مثال عالمی واله خود ساختہ یعنی چہ بهر تشریف قدومش حنفی از دل جان وله خانۂ دیده بپرداخته یعنی چہ میگفت خروس دوش ہنگام سحر کای بوده بخواب غفلت اصناف بشر خیزید که صبح حشر خواهد نمود ع چون مهر که از جیب افق برزده سر