Page image — the source of record
Machine transcription
۱۱۱
بر رخ برز و آن زلف عنبر فپاش به نی برزو انگشت وقت سحر
همو گفت در نی که ای لوگری
غم خدمت شاه خور وی مخور
در مدح ابولحسن عبید الله بن احمد العتبی گوید
عبید الله ابن احمد وزیر شاه سامانی همی تابد شعاع داد ازان پرنور پیشانی
بصورت آدمی آمد بمعنی نور سبحانی خدایا چشم بد خواهم کزان صوت بگردانی
بخارا خوشتر از لوگر خداوند هی دانی ولیکن گردن شکیبد از دوغ بیابانی
لب الالباب ج ۲ صفحه ۱۵
وفات نوح اول سامانی بسنه ۳۴۷ می باشد
محمود کابلی
محمد عوفی مینویسد که : الحکیم ضیاء الدین محمود الکابلی از احداث شعرا و افاضل
ائمه در غزنین نزدیک داعی اختلاط داشتی و بمجاورت او استیناسی حاصل
آمده و این قطعه و چند رباعی بخط خود یادگار نوشته است. و آن قطعه این است.
ایا در عالم عز و جلال و قدرت از قلت کمال کل موجودات جمله آفرینش گم
چو فعل اندر ہوائے رفعت جاه تو سال تو براق آسمانها را زپوی و تگ فتاده سم
کجا امکان بود ادراک اوج کبریائی تو که در کتم عدم افتد زفکرت خاطر مردم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.