Page 964

فتوحات اسلام جلد ثانی (۳۷۱) در سیرت حضرت عمر فاروق رضی الله تعالی عنه اسلام طالب نمیباشم راوی گفته که عمر رضی الله تعالی عنه روزی بر منبر میگفت ای گروه مسلمانان چه میفرمائید اگر سر خود را بطرف دنیا میل دهم سر خود را کج کرد از میان مردم شخصی ایستاده شده شمشیر خود را کشیده گفت میگویم همچنین اشاره بقطع کردن سر او نمود عمر گفت رحمک الله الحمدلله که در رعیت من کسی هست که اگر کج شوم مرا راست میکند گویند از یمن جامه های مخطط آورده شده کا یک را بر مردم تقسیم کرد و بر منبر برای خطبه خواندن صعود نمود با زار و برد ملتبس بود بعد از ان گفت بشنوید رحمکم الله شخصی ایستاده شد گفت نمی شنویم عمر رضی الله عنه گفت چرا ای عبدالله آن گفت برای اینکه ما هر یک یک جامه دادی و خود دو جامه پوشیدنی امیرالمومنین گفت کجا شد عبدالله بن عمر عبدالله گفت حاضرم گفت یکی ازین دو جامه از کیست گفت از من عمر رضی الله تعالی عنه گفت ای مرد تعجیل کردی زیرا جامه کهنه خود را می شستم جامه عبدالله را عاریت گرفتم بعد از ان آنمرد گفت حالا بگوی تا بشنویم وقتیکه از سفر شام بازگشت از وزی از مردم تنها میگشت تا اخبار مردم را معلوم کند که در حق وی چه میگویند بخانه پیره زنی آمده ویرا گفت عمر که از شام آمده با مردم چه طور معامله میکند آن پیرزن گفت خدای تعالی او را از طرف من جزای خیر ندهد گفت چرا چنین میگوئی وای بر تو پیرزن گفت بخدا قسم از هنگامی که خلیفه گردیده تا امروز مرا یکدرهم و دینار نداده عمر گفت وی حال ترا نمیداند که درین موضع میباشی زن گفت گفت سبحان الله گمان نمیکنم کسی که ولایت نماید و از مابین مشرق و مغرب بیخبر باشد بعد از ان عمر رضی الله تعالی عنه بگریه شده گفت واعمراه وا خصوماه هر کس از تو دانشمند تر است بعد ازان امیرالمومنین گفت ای زن دعوای ظلمهایی که بر تو شده بر من بفروش به بیست و پنج دینار درین مکالمه و منازعه بودند ناگاه علی بن ابی طالب و عبدالله بن مسعود رضی الله عنهما داخل شده گفتند السلام علیک یا امیرالمومنین چون زن دانست که امیر