Page 963

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۷۰) در سیرت حضرت عمر فاروق رضی الله تعالی عنه خود که حصهٔ آن از غنائم میشد ده هزار درهم داد و میفرمود محبوب ترین مردم نزد من کسی است که عیبهای مرا بگوید راوی گوید وقتی عمر رضی الله عنه مال غنائم را بین مردمان تقسیم میکرد دخترک صغیره یی داخل شده درهمی از آن بر داشت عمر رضی الله عنه در عقب وی میدوید تا آن دخترک بخانه داخل شده درهم را بدهان خود انداخت عمر رضی الله عنه انگشت را بدهان دختر انداخته بیرون کرده میان مالها انداخت و آن دخترک میگریست بعد ازان گفت ای مردان بدانید که عمر و اولاد او را بپاده حقی نیست بر آنچه برای مسلمانان قریب و بعید میباشد روایت شده است که ابو موسی اشعری (رض) روزی بفرموده امیر المؤمنین عمر (رض) بیت المال را جاروب میکرد از میان خاکها درهم یافته بپسر خلیفه میگذشت ابو موسیٰ (رض) آن درهم را بوی داد عمر (رض) درهم را بدست پسر خود دیده پرسید از کجاست گفت ابو موسی (رض) بمن داد عمر (رض) گفت یا ابا موسیٰ (رض) در مدینه منوره از خاندان عمر و اولاد او کسی را حقیر تر و خوار تر ندیدی و اراده داری که از امت محمد صلی الله علیه وسلم هر احدی مرا بخاطر آن مطالبه کند آن درهم را باوجودی که حلال گفته میشد به بیت المال رد کرد و ترسید که مبادا فدکی باشد یعنی اگر چه آنقدر شرعاً حلال گفته میشود لکن عمر (رض) برای استبراء دین خود و اقتضاء علت تقویٰ نمود تا اینکه قول نبی صلی الله علیه وسلم دَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لَا يَرِيبُكَ یعنی آنچه تر اشک می اندازد ترک کن بآنچه یقین داری و گفته آنحضرت صلی الله علیه وسلم من ترك الشبهات استبرء لدینہ عمل کرده باشد طارق بن شهاب گفته وقتیکه عمر (رض) بشام قدوم آورد که غیر از ازار و ردا و عمامه و موزه دیگر چیزی با و نبود چون بآب رسیده موزه های خود را کشیده به بغل گرفته و مهار شتر برگردن افگنده می آید مردم گفتند یا امیر المؤمنین الآن ترا لشکر و بطارقه شام ملاقات میکند تو بهمین هیئت باشی عمر (رض) عنه فرمود که ما قومی بودیم ذلیل و خوار حق تعالیٰ ما را ببرکت اسلام عزیز گردانید عزت خودا بغیر از اسلام