Page 889

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۲۹۶) ذکر سلطان قوتها را بین بندگان جاری نموده که مردمان بر دین ملوک خود میباشند پس سبب عدم اتحاد و اتفاق مسلمانان همین است و بس اما در زمان مهدی رضی الله الله عنه وی مسلک خلفاء راشدین را اختیار نموده در دنیا بی رغبت از بیت المال مگر بقدر ضرورت چیزی نمیگیرد مردمان بزمان وی بهر طریقه وی عمل مینمایند ازین جا ظاهر شد که هر گاه خلیفه اعظم در دنیا زاهد بوده بغایت اللهی عدالت ورزد بقدر ضرورت از وی اخذ کند بی ریا دیت برای او و خدم او و اتباع او و از خذینه انقدر باشد که ضرورت او را کفایت کند کافه وزراء و امراء و قضات و علماء و جمیع ابرار هنجار ویرا برد میکنند چه خلیفه امین بیت المال مسلمانان است در چیزی تصرف نمی کند مگر به حسب مصلحت که نفع آن برای اسلام و مسلمانها عاید باشد وی مثل قیم مال قیم نیست که بدون مصلحت ظاهره در آن مال تصرف نمی کند اگر او را مال خالص باشد از گرفتن مال مسلمانان استعفاف میورز دو چیزی نمیگردد اگر اورا مال نباشد بقدر حاجت و ضرورت میگیرد چنانچه فرموده است خدا يتعالى مَنْ كانَ غَنِياً فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيراً فَلْيَأْ كُلْ بِالْمَعْرُوفِ هرگاه خلیفه چنان شد وزراء و امراء و قضات و علماء و کافه خلق بوی اقتدا نموده دلهای شان متحد شده کلمه شان کشیده بر گردن طاعات اقبال و گردن گناهان اعراض تلذذ شهوات را ترک مینمایند و بعد از ان اتفاق شان بر نصرت دین کامل گردیده تمام شان برای نصرت اسلام لشکر میگردند و عزم شان بر قتال دشمنان دین از کفار قوی میشود هر گاه خلیفه در مال مسلمانان انبساط نماید وزرار و علماء و قضات نیز او را متابعت کرده دلهای مسلمانان بر اینک بمال ها وجان های خود را در مقاتله کفار بذل نمایند خوش نمیگردد وقتی بینند که یا دست با جان شان مساوات را جای مینه دارند نصرت صحابه رضی الله تعالى عنهم بر کفار فتح نمودن شان شهر های فراخ را با اتحاد و اتفاق باقی شهر نمود مگر بسبب عی که در جمیع شیونات امرار با ایشان مساوات میورزند هرگز افتراق کلمه و بی الفتی دلها حاصل نمیشود مگر وقتی که پادشاهان در مال های مسلمانان استبداد نموده انبساط ورزند بر بقیه مسلمانان خود را بلند شمر ده خراج گیران را بسیار کرده بگرفتن مالهای مردم