Page 561

ظہور افرنج بطرف شام (۵۴۸) فتوحات اسلامی فرنج در غرے شمال سید مگر متولی این امر بابا صاحب و میہ بود زیرا که در نزد فرنگیان بدرجہ عظیم بود کہ مخالفت امر و عدول از حکم ویرا جایز نمی دانستند در امری که جوش می آمد یا بد نمی آمد ایشان الشکر ہا روانه نزد خود با جانی از رئیسان فرنگیان تسخیر مینمود و دیگر امر نمود هر یک از ملوک خریج را اینکه خود بنفس خود بیرون شود یا لشکری بفرستد مطابق امر وی اجرا نمودند تمامی شان از ساحل شام به عکا جمع گردیدند در ینوقت ملک عادل بن ایوب مصر بود از انجا بطرف شام سیر نموده به رمله رسید و از انجا به دو برز) فرنگیان از عکا برآمده و بر مقصود داشتند ملک عادل بطرف شان حرکت کرده به نابلس رسید به عزم اینکه سبقت نماید ایشان را یا طرف شهر ہا ئیکہ نزدیک عکا بود تا اینکه نگہبانی نماید شهر ہا را از فرنگیان آن ہا نیز سیر نموده ملک عادل را پیش دستی نمودند ملک عادل بر میثا که از توابع اردن است فرود آمد در ماه شعبان به عزم محاربہ فرنگیان بسوی وی تقدم کردند چون میدانستند که نسبت به فرنگیان لشکروی اندک است زیرا که لشکری دی در شهر ها متفرق بودند چون ملک عادل نزد یکی شان را دید مصلحت ندید اینک با ابا این که با اوست بایشان ملاقات نماید از ترس شکست خوردن زیرا که ملک عادل احتیاط کار و کثیر الحذر بود از بیسان بطرف دمشق مفارقت کرده تا اینکه بقرب دمشق اقامت نموده در جمع کردن لشکر ها بسوی شهر ہا احوال با فرستد به مرج اصغر فرود آمد چون اہل بیسان و توابعاث آن ملک عادل را در نزد خود دیدند مطمئن گردیدند از بلاد خود ها متفرق نشدند گمان شان اینک فرنگیان بر ایشان قدوم نخواهد کردند چون قدوم کردند در حالیکه مردم بی خبر بودند از ایشان نجات نیافت مگر اندکی گرفتند فرنگیان آنچه ذخیره ہا که در بیسان جمع شده بسیار بود اشیا ر سیار را غنیمت کردند شهر ہا را از بیسان تا بنیاس چور و چپاول نمودند لشکریان اندک را به قریہ ہا پراکنده نمودند تا خصفین و نوی و اطراف سواد رسیدند بر بانیاس فرود آمده بر انجا سه روز اقامت کردند از انجا بازگشتند به مرج عکا با ایشان از غنایم و اسیر غیر ازان کشته و سوخته و ہلاک کرده بودند انقدر بود کہ بہ شماره نمی امد در انجا چند روز استراحت نمودند بعد از ان بطرف صور آمدند قصد شهر شقیف را نموده نزول کردند که بین ایشان تا بانیاس دو فرسخ به شہر ہای شقیف وصیدا را غارت کردند بسوی عکا واپس رفتند این کار ہا از نصف رمضان تا عید بود آنچه دو برد وه حصنیست مجاور حطہ و شقیف قلعہ ایست از بلاد شام در راه صبور بزره ارض قدس