Page 508

فتوحات اسلامی (۴۹۵) فتح کوکب از بزرگترین مردمان بود بر سلطان داخل شده همراه او صحبت نموده و طاعت و محبت خود را ظاهر کرد و گفت من دوست .. و معترف احسان توام میترسم که اگر مرکیش والی صور بداند انچه بین من و تست بر آنیلایل و اولاد من که در نزد اوست آزار میرساند پس میخواهم که مرا مهلت دهی تا رفته اولاد خود را حاضر کنم و این قلعه را برای تو تسلیم نمایم من و اولاد من در خدمت تو باشیم قناعت کنیم بآنچه بدهی ما را از ملک سلطان راستی او را گمان کرده اجابت نمود امر در بین شان چنان مقرر شد که شقیف را در ماه جمادی الاول تسلیم نماید و سلطان بمرج عیون اقامت نموده منتظر وعده بود سنقر دیرشک آن بود جهته نزدیک نشدن وعدۀ مصالحه که در بین سلطان و کلب انطاکیه واقع شده بود بعد ازان امر نمود تقی الدین پسر برادر خود شاه را اینکه برود همراه کسانیکه از شکر با اوست و کسی غیر ایشان با او بیایند و مقابل انطاکیه باشند تا اینکه در نزد انقضاء مصالحه صاحب انطاکیه بر بلاد مسلمانان غارت نکند و بچنان پریشان خاطر و بسیار مغموم بود از انچه رسیده بود او را از اجتماع فرنگیان در مدینۀ صور و آنچه که با ایشان متصل شد از دریای دریائی و دیگر اینکه ملک فرنگیان را که سلطان صلاح الدین اسیر کرده بود و بعد فتح بیت المقدس رها کرده رفته مرا صاحب صور کرد و آنچه از اختلافی که در بین شان بود بمتصل مسلمانان ببعضی اجماع نمود که بتجارتی آمد و بیرون شدند از مدینۀ صور در ظاهر ان پس بین کار و مانعۀ آن بریشان نمود و رسانید از حرکت نمودن شقیف را بعقب و پیش شدن بسوی صور و در آنجا جماعتهای بسیار بود پس قطع میشود از انها غله گر اینکه همراه همین پسر برادر مجدی که با صاحب شقیف معاهده کرده بود ایستاده شد و خوراک صاحب شقیف از بازار عسکر و اسلحه و غیره را از یز با سیکه محکم شقیف بود خریداری میکرد و صلاح الدین با و گمان نیک داشت و اگر سلطان غضه شدی از مکر آن و اینکه مقصد طول دادن است تا از صور ظاهر شود بجهته انقضاء مصالح در ان او ظاهر شود سلطان تصدیق میکرد هرگاه مقتضاء مصالحه نزدیک شد سلطان از شکرگاه خود بنزدیک شقیف او یوم پیش آمد و ارباط را نزد خود حاضر داشت از مدت سه روز مانده بود دبابا مسلم بود در شقیف بوی شکوه کرد الی شقیف با زبسیاراز عیال خود اعتذار نمود که اگر بروم ملک صو را زان سوئی دریا باش