Page 404

فتوحات اسلامی (۳۹۱) المالک سدسی عبادیه ۱ نموده در جمله باقی ممالک متصرفہ خود ملحق و مضموم گردانید ابن عباد بزرگترین ملوک طوایف بوده که دیگر ملوک ہدیه و تحفه برای او میفرستاد تواضع و تملق او را پیشه نموده از سطوه و ہیبت آن ترسان و لرزان بودند و ابو المعتضد همان شخص است که تاسیس این ملک برای او شده بعضی گفته که از قبیله لخم بوده و نسب آن بنعمان بن منذر که ملک حیره در جاهلیت بوده منتهی میشود و معتضد مذکور در سنه چهار صد و یک وفات یافته و بعد ازان پادشاهی به پسر آن معتمد محمد بن عباد تعلق گرفته پادشاهی آن وسعت یافته و سلطنت آن از سلطنت پدر آن بلند تر و افزون تر گردید و دیگر از اعظم ممالک طلیطله است که بتصرف بنی ذی النون بود قبل از ان از اول فتنه و تفرقه تا سنہ چهار صد و بیست هفت بتصرف یعیش بن محمد بن یعیش بوده که از نزد خلیفه اسمعیل ظافر بن عبدالرحمن بن سلیمان بنی ذی النون یکه در اصل خود از بربر و از قبیله ہواره بوده تغلب انتزاع نموده و در تحت تصرف مالکانه خود در آورده در جمله ممالک مصرفہ خود داخل کرده تا مملکت ان وسعت یافت و در سنه چهارصد و بیست ونه وفات یافت و پسر آن مامون ابو الحسن یحی والی آنولا گردید و پادشاهی اریخی شد تا اینکه در میان ملوک الطوایف سلطنت آن بزرگ تر گردید در سنه چهار صد و شصت ہفت وفات یافت و بعد از ان نواده آن قادر با لله یحیی بن اسمعیل بن مامون بحجوالی انولا گردید و طلیطله که از جمله بلاد متوسط اندلس بود طاغیه از نزد قادر بالله مذکور انتزاع نمودند طلیطله و اطراف انرا ثغرا دنی و سرقسطه وجهات آنرا ثغر اعلی می نامیدند و نیز طلیطله را مدینة الاملاک سمی نمودند زیرا که در حیطه تلک هفتاد و پادشاه در آمده و کشته شده است که حضرت سلیمان بن داود و حضرت عیسی بن مریم علی نبینا و علیہم الصلوة والسلام طلیطله را بقدوم سعادت لزوم خود ها مشرف فرموده و حضرت ذوالقرنین قدس الله تعالی اسراره العلیه نیز بو رو د ابتهاج اتود مبارک خود نیز مفتخر ساخته و طلیطله شهر حصین حصین و معموره قدیمی و از بنا کرده عمالقه و جمیع جہات آن شامل اقالیم رفیعیہ و قراء و چراگاه های آباد و سیعه و کشت زارهای عجیبه و قلعه های محکم و استوار میباشند نیز در آنجا پل عجیب البنائی است که زبان بیان و وصف واصفان از تفصیل آن عاجز است که مشتمل بر یک طاق که طول آن سه صد باع و عرض آن هشتاد باع می باشد که اب بشدت در آن طاق در آمده و بشدت می برآمد و در آن جوی نا عوره بود که بارتفاع نود ذراع آب از دریا بر آورده و داخل پل موصوف جریان میداد تا آب از آنجا داخل شهر مذکور می شد و مامون الرشید در آنجا قصری بکمال محکمی بنانموده و مال بسیار نفقہ کرد و در وسط آن دریاچه و باغ مقدار گشت روز عیدون که در دو دست محمد و اخو غامده سطح آب میباشد ۱۳ نا عوره دولاب را گویند که آب از دریا بجوی صعود میکند مانند دولاب رح ۱۳