Page 30

فتوحات اسلام ( ۱۷ ) رفتن خالد بیانامه زنج است قضیه مسیلمه را به عیال خود گفت آن ضعیفه فرمانه که بخدا قسم اگر مسیلمه را نزد خدای منزلتی باشد تند حضرت محمد صلی الله علیه وسلم که در بارگاه صمدیت مقبول و دعائیش با جابت مقرون است مسیلمه قبیح الخلقه و بد شکل بود بر عکس حضرت رسول صلعم مقبول صلی الله علیه وسلم بمعنی هر چند که نور جمال کمال حضرت رسول له صلی الله علیه وسلم دلر با میبود اهل حقیقت بود صورت آن ملعون منفور و مذموم نام اصلی وی تارون بن حبیب کنیتش ابوثمامه و لقبش مسیلمه و رحمان یمامه او را نیز مینامیدند بعضی گفته اند که مسیلمه نیافت کسیکه نزد من می آید نام او رحمان است و این دال است بر تعنت کفرشان :ـ وقتیکه حضرت خالد رضی الله عنه از حضور پرنور حضرت ابابکر صدیق رضی الله عنه بمقابله مسیلمه مأمور گردید رو بجانب یمامه چون شیر بر بیشه شجاعت نموده بموضع بطاح توقف کرد تا معاونین که از طرف حضرت صدیق رضی الله عنه معین و ارسال میشوند برسند پس از رسیدن مجاهدین و بطرف یمامه نموده رفتند عده عساکر ظفر مآثر بالغ بر چهار هزار نفر بود چون این خبر بر ای مسیلمه رسید رلیف را عسکرگاه خود نموده تمام قوم خود را برای مقابله مسلمین تحریص نمود حضرت خالد رضی الله عنه شرحبیل بن حسنه را بر عسکر جوش مجاهدت خروش خود ساخته در شباخیز اجل قطران بر حضرت شرجبیل حمله نمودند مگر مسلمانان ضرب شمشیر آن مردودین را بمد افعا فرستاده پس از آن خالد آن شهریار مملکت شجاعت و آن مایه افتخار اسلامیت در نزد یک قبیله بنی حنیفه آستین باسی مردانه گی را بالا زده مقابله را شروع نمود چنان جنگی شدی دی رویداد که مانند آن را هرگز مسلمانان مشاهده نکرده بودند انهرام و تقلب گاهی از کفار و گاهی از اسلام بود تا انیکه حضرت احدیت مسلمانان را نصرت داده و آن کفار نابکار که قبلا یکدیگر را بمقابله تشویق مینمودند متیجه باغی گشته باز خورد ما نام قتال و جدال نمودند مسلمانان همه داخل آن باغ گردیده داد مردانه گی را دادند تا که مسلیمه مقتول گردید و این محاربه که در باغ وقوع یافت نسبت محاربه قبل خیلی شدید تر بود صورت قتل مسیلمه این بود در حینیکه آتش جنگ شعله ور گردید وحشی ازاد شده جبیر بن مطعم قاتل عم مختار نبی اکرم در زمان جاهلیت خود بآن ملعون رسانیده حربه خود را بر سینه او فرو برده آن مرد انصاری که نزدیک و ی بود چنان شمشیر او نواه که روحش از ابهران نمودـ در باب مرد انصاری اختلاف است بعضی میگویند عبدالله بن زید بودهـ درین اثنا عبداله بن عمر رضی الله عنها بآواز بلند فریا وزد که مسیلمه را عبد الاسود بقتل رسانید و نیز جاریه از بالای بام ندا زد که امیر المؤمنین بخطا ے آبیست در دیار بنی اسد بفتح او لیکه در آن آب علف در یک جا و موضعی که قریب آبست نیز رلیف گویند (غ)