BrowseTārīkh-i futūḥāt-i Islāmīyah → page 29

Page 29

Tārīkh-i futūḥāt-i Islāmīyah · pages 1–1141


Page image — the source of record

Scanned page 29 of Tārīkh-i futūḥāt-i Islāmīyah

Machine transcription

فتوحات اسلامی (١٦) رفتن خالد به بجانب عمامه واحذر ان تخترص او تكاثر بطور ديگرـ انا اعطينك الكواثر فصل لربك بادر فى الليالى الفوادر وقتيكه ان لعين سوره مباركه والنازعات غرقا را شنید باراده مقابله چنین مقفی نمود ـ قال والذارعات زرعا فالحاصدات حصدا فالذاريات قمحا والطاحنات طحنا والخابزات خبزا والخابزات خبزا فالثاردات ثردا فاللاقمات لقما واللاكلات اكلا لقد فضلتهم على اهل الوبر و ما سبقكم اهل المدر این خرافات او دلالت میکند برخفت عقلش و کسانیکه او را متابعت می نمودند روزی بی نزد او آمده گفت بحق تعالی دو عا کن که تا کثرت در انفاس و اشجار و برکت بر آب چاها مان بشود چنانچه محمد صلی الله علیه وسلم بر قوم خود دعا میکند که آبهای چاهشان عذب و کثرت یافته مسیلمه از وی پرسید که حضرت محمد صلی الله علیه وسلم چگونه این عمل را اجرا میکند گفت دلو آبی را طلب کرده و قدری از ان آب را مضمضه نموده در دلو می انداخت پس از انکه آن آب به ایچاهای خود میریزند از فیضان آن محظوظ و مستفید میشوند مسیلمه نیز چنین عمل نموده از نحوست او در هر چاه که آب همان می انداخت خشک میگردید و نیز شنیده بود که روز فتح خیبر محمد صلی الله علیه وسلم بر چشمهای حضرت علی کرم الله وجهه که درد مینمود قدر آب دهان مالید شفا یافت این لعين هم بر چشم عنا بی آب دهان مالید آن بیچاره کور شد از شومی و دبر پستان گوسفند شیر دهنده مساس کرد شیرش قطع شد بنو حنیفه چاهی حفر نموده بودند که بدون دلو و ریسمان از انش استفاده میکردند آن ملعون در ان آب دهان انداخت فورا خشکید مسیلمه اب و ضوی خود را در نهالستان شخصی پاشید آن نهالستان تما ما صور خزانی بخود گرفته و خشک شد شخصی نزو او آمده گفت برام اولاد م دعانما شلیکه حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم در حق اولاد امت خود دعا میفرماید و دعایش با جابت مقرون میگردد هر وقت مولودتی که نزد شرع می آوردند و او بر سرش مساس مینمود یا طفل اقرع یعنی کل و هرگاه کامش را الامینمود گنگ میشد شخصی نزدا و آمده گفت که من دار ا اموال زیادی میباشم لیکن هرگاه اولادی برایم متولد میشود بسن دوساله گی نارسیده میمرد و حال فقط فرزندی دارم که سنش بیست و دیروز نیز مولودی برایم خداوند عطا کرده از تو استرجاعی عادارم مسیلمه گفت برو که من اکنون عا میکنم تا که فرزندت چهل سال عمر نماید آن بیچاره شادان و خندان بمسپار خانه خود گردیده که ناگاه آواز گریه عیال خود را شنیده چون داخل خانه شد دید نهال باغستان امیدش در چاه افتاده پدر را بمرگ خود متالم ساخته و طفلش نیز در جا

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Tārīkh-i futūḥāt-i Islāmīyah, page 29. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl1163/29 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl1163/29
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record