Page 183

۱۷۷ جیفه داران بسر جیفه دنیا بدمند زا هدا غصه جگر میخورد از تنهایی گو ز پیکار اب تول همه سرسام بدند چه شود کر بدهی بهر تفرج نالی ز دوش خود وکیل منتخب گفتم ببردباری شتر زایید اما بر شتر شدجك سرباری بآباد پست سعی سلطنت اما نمیدانم ندارد در خرابی اولیاء مملکت کاری جاءلا قداری مست یا دیوانه می آید نمی زاید مکبر از مادر ایام هشیاری نه آزادی بدست آمد نه استبداد از کف شد میان هر دو همچون عکه کم کردیم رفتاری باخذ باج زا دوزین دولت قانعم اکنون بهر جا چیده قضات وطن از شوه بازاری به اکیکه نمی مجاور شد شاه چه خوش باشد جا کر بر تواند از در راحت باز سر کاری فلك بر انتظام ظالمی مد سخت مقید شد که نتواند گریزد از کمند لینك پاداری نه ارکان دول حالی نه باران دال واقف همه در خواب غفلت رفته ایم ایچرخ بیداری اگر تفتیش براحوال قوماندان شود آنکه سرش اکروقة برسنك جزا هم چون سر ماری به نه جوانان وطن دانسته ای گوزك برای مصلحت بفری کنی لبته ناچاری فلك انسان کتیجد از قلم حکمت شبیشه رنکی بریزد کزبہی تفریح محفل طره بنکی زخوای جهان میجو شد اکنون وضع آردی ببا ونی میدان آرد مطرب یادف و چنکی نظامهای قو ماندن کوآوالی و اعضایش شروشور فکند آنسان که تابر باشد و جنکی وامیس قوامیل ملل خر در فته بود از کف نمی آمد به تفتیش هبری کر قابل انکی