Page 136

حیرتی دارم به تندی تو در وقت جماع یاد می آرم که اندر چقچر ان کردی مرا در کرخ از ضربت کیرت اگر واقف شوم در جواب آن صنم بر قامت خود شید رو ليك اهل فضل در يكدا نه گندم کی خرد يك واقفت شد کسان صاحب هنر را دانشمند اي بزی حکمت چو در کار متداول بهتر است میزنی ما نند گاو میکشی ما نند خر تاسحرگه از شرم و هردم چکیدی خونتر بگذرم از شیخی او حضرت میرزا عمر گفتم اینم ارا که گفتی راست باشد در سر گر بهر فن مرا باشد دو صد خرمن هنر دوست را بر می کشد از رو به از طاوس پر دا اگر دولت نباشد صورتی همچون قمر بازا گر هر دو نبو دم چونکو میبودم کسی صاف چون می کر دلك ورلكين مثل تخته نیز دوش با من گفت پنهان و از سو دای دگر گفتمش کی گفت که اول شیطان گفته اند چون قو ماند انیت کالا تر بهم بست و ببرد اهل تفتیش از خردته دانی محکم کرده اند نیست دلگیری اگر عذر شد از دست وکیل می شنید ستم که عذرا نیز بعد از وضع حمل اینچنین نا پاك نامطبوع چون قاضي ملك بعد ازین د با تو د هر لحظه غوغای دگر منتظر شو بعد فرداست فر دای دگر تا جهان آرد بمیدان باز کالای دگر گرید بزودی معاون بر سرش دای دگر غم بگیرش هست در هر گوشه عذرای دگر بر بطیر خویش زد.شتي که آقای دگر نیست جز از قلمه نو اکنون در اقصای دگر سبزا سم قطع است .