Page 137

۱۳۱ دیده باشی اینکه هر شب قاضی شرع شریف غیر قلع و قمع استبدادیان در روز کار بر کشد کیر از خود و شاو از پای دگر حریت خواهان نمیدارد تمنای دگر سالها سر ناز دي گورك كسي حالی نشد موقع عیش است پف کن باز سرنای دگر نه ببر عبای دارم نه بپای خود سلیپر نه مرا هوس بشیخی نه بکف عصای سیخی نه به سینما دویدم نه بموزیم خزیدم نه هوای عهده داری نه ببرق ه پنجه ام سوخت نه چو زاهدم عبادت نه چو زارتم زراعت نبود هوس بجانم نه اسیر کو تو الم نه بدوسیه برم دست نه معلم اند کاتور نه مرا خیال بنگی نه ببر بخرفه رنگی نه بپام ارگ رفتم بمراد چون مغنش نه چره تبد زدہ لاف نه چو حریث زدم پف نه شدم قرین عشرا نه با نمره غسل کردم نه بکاسه هوس شد نه بفسق دسترس شد نه بسر کلاه دارم نه پس از کلاه تیسپر نه به پشت رفته میخی که دو اکنم به تینچر نه برند فلا شی رفتم که فتد بدست جیگر نه باقتصاد شرکت نه کرا کنم بمو تر نه چو گاو بند صبحی نه خبر ساز دیگر نه حریف با صنو گردنه رفیق دزد چونگر نه بمشوز ه نهم پا نه قلم کشم به سطر نه به نیزه بسته رنگی که هلا کنم فلندر نه چو کوتوال کردم سر خود بزیر چادر نه مقر شدم به اعدام و نه منکبرم زخنجر نه بر شوه وام گیر دم که ز کف دهم بلاتر نه به پشت و اصلین نه زدم بیروی پودر راجع بکار خانه برق که پنبه های کار خانه عموما سوخته بود