Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه (١٥)
سال اول - مجله کابل
شماره (١٢)
بعد ازین تاریخ به شاعری مشغول شده تا اواسط عمر خویش که مراحل ٣٥ و ٤٠ باشد يك قسمت دیوان خود را که شامل قصاید و غزلیات دوره جوانی و شاد کامی حیات است بانجام رسانیده است و قصیده که در شب زفاف و تزویج شاه محمود سروده از امهات قصاید اوست و بعقیده بنده غیر از مهستی گنجوی ندیمه سلطان سنجر سلجوقی تا کنون هیچ شاعره بدین سلاست و روانی قصیده نگفته است با آنکه اشعارش از نکات فلسفی عاریست ولى يك سلسله احساسات آتشین شاعرانه و عواطف رقیق قلبی او را همیشه در هر زمینه استقبال کرده است و قصاید خود را مانند شعرای ترکستانی بعد از تشبیب و تغزل و حسن تخلص بمدح ممدوح خاتمه داده است.
ولی افسوس که جور آسمان و رشک زمین نگذاشت که حیات خوشی بسر برده وسبك جوان خود را بپایه عروج و تکامل رساند، لاجرم بخش ثانی دیوان او یا دوره نصفه حیات او روزهای سوز و گداز و دقایق تلخ و سوانح ناکامی این شاعره سیه روز را در بر گرفته است و از آنجا که یگانه کوکب اقبالش یعنی فرزند جوان او که زندگی را برای او میخواست روبافول گذاشت و در عین جوانی در مقدمه کشمیر که سمت میر آتشی شاه محمود را داشته و به همراهی وزیر فتح خان بجنگ رفته و از دست دشمن جام شهادت نوشید لهذا بعد ازین واقعه جانسوز بدان هوای که پرواز می نمود یکباره پر و بالش سوخته و ازان معراج اشعار و پایگاه سخن فرود آمد و نصف دیوان خود را که مقارن بآخرین مرحله زندگانی اوست ازین حقیقت تلخ و واقعه دل گداز خویش چاشنی درد اندودی داده است که سنگین ترین دلها را بخخواندن آن ابیات آه آلود آتش افروز خویش متأثر و بساحه درد والم وارد می کند، دیوان حجیم و قطور او که بتاریخ ٥ رمضان سنه ١٣٠٥ هجری به امر و فرموده قهرمان مقتدر عصر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.