Page 490

صفحه ( ٢٤ ) سال اول ـ مجله کابل شماره ( ٨ ) و « داراب نامه » و « دانش افزای نوشیروانی » ( ١ ) و « شاهنامه » ( ٢ ) و « باستان نامه » و « دانشور نامه » و « خرد نامه » و از زبان مؤبدان آتشکده بهم آورده به غلو ( ٣ ) بسیار نظم نمود که اکنون « بشاهنامۀ فردوسی » مشهور است ـ خیالات بی کران فردوسی قوت کلامش را طوفانی ساخته بروی کاغذ آورد ـ نخستین « عروج ضحاك ، وزوال جمشید » را به پیرایۀ نظم آراست و پیرا مونیان بنظر استحسان دیدند ـ صیت قدر دانی سلطان محمود یمین الدوله که عالم را فرا گرفته بود او را بدربار غزنی جلب نمود ـ عنصری بلخی ملك الشعرای دربار فردوسی را با ابو العباس احمد اسفرائنی معرفی نموده تا آستان حضرت سلطانش برسانید ـ فردوسی بطرز مخصوص خود در مدح سلطان قصیدۀ غرائی سرا ئید که از انجماله است : ز یزدان بر شاه باد آفرین که نازد به او تاج و تخت و نگین جهاندار محمود شاه بزرگ با بشخور آرد همی شیر و گرگ جهان آفرین تا جهان آفرید چو او مرزبانی نیامد بدید چو كودك لب از شیر مادر بشست بگهواره محمود گوید نخست ببزم اندر او آسمان وفاست برزم اندر او شیر جنگ آزماست به تن ژنده پیل و بجان جبرئیل به کف ابر بهمن به دل رودنیل ( ١ ) جامع آن حکیم دانا بزر جمهر وزیر نوشیروانست . ( ٣ ) يك شاهنامه از ابوالموید بلخی و دگر از امیر ابوالمصور بن عبدالرزاق است که بفرمائش منصور بن نوح پاد شاه سامانی در نثر نوشته شد . ( ٢ ) چنانچه فردوسی درین شعر خود قول بالارا تصدیق میکند ـ منش ساختم رستم داستان ـ و گرنه یلی بود در سیستان .