Page 3102

( صفحه ١٨٠ ) کابل ( شماره چهار و پنجم ) میتر سد و میحر! سد که مباد مفقود انشود و همان فرموده بلیغی را که : برای نهادن چه سنگ و چه زر درباره خود مصداق می بخشد . علی کل حال ثروت این قبیل اشخاص مورد هیچگونه استفاده به ملت و مملکت نیست . اسراف هم مضر است زیرا ، شخص مسرف غالباً اشخاص عیاش و تن پرور و صاحبان هوا و هوس لا یعنی میباشند و به اعمال خلاف اخلاق و انسانیت مبتلا میگردند و همان ثروت و دارائی خود را به مدت قلیلی در موارد غیر صحیحه بخرج رسانده افلاس میکنند و بحال گدائی در میآیند ؛ چون مملکت ما تا کنون یوره يك مملکت صنعتی نیست و اشیای تجمل وزینتی غالباً از مصنوعات خارج است لهذا لوازم این قبیل اشخاص هم غالباً همین چیز ها بوده يك مقدار سرمایه داخل بخارج فرستاده میشود پس باید چه کرد خیر الامور اوسطها هم چنانکه اعتدال در هر امر فضیلت است در ین مورد هم شایسته بقا و دوام میباشد باید اعتدال نمود و باقتصاد که معنی آن غیر از میانه روی در امور چیزی دیگری نمی باشد عمل کرد یعنی ثروت و دارائی را تا حدیکه حوائج ضروریه تان رفع شود صرف کرد و ما بقیه را به منابع ثروت از قبیل اشتراك به مؤسسه های صنعتی و توسیع منابع زراعت و ایجاد کار خانه های صنعتی منحصر نمود ؛ این است معنی دا رائی و ثروت مندی و همین است مفهوم اقتصاد در بین امساك و اسراف بار دیگر هم میگوئیم ازین دوره در خشانیکه غیر از کلمه اصلاح ضد آن هیچگاه استماع کرده نمیشود سهم گرفت و بافکار وطن خواهانه پاد شاه جوان جوان فکر و حکومت مصلح خود همراهی کرد . ٤٨٠