Page 2966

( صفحهٔ ٦٨ ) کابل ( شمارهٔ چهارم و پنجم ) نمونهٔ اشعار کلاسیک قدیم اروپا - اثر کورنی شاعر مشهور فرانسه ( ١٦٠٦ - ١٦٨٤ ) : محبوب عزیزم ! اگر امروز چهرهٔ مرا خطوط و چین های پیری استیلا کرده است ، تو هم بخاطر بیار که یک روز تو نیز بهمین حال گرفتار خواهی شد . باشد که روزگار ، روزی گلهای جوانی ترا نیز بمانند صفحهٔ صاف و تابناک پیشانی من ، پژمرده و پر چین نماید . گردش سیارات همان است که بود و بهمان نهج روزها و شبهای مارا انتظام می بخشد ولی تنها چیزیکه یادگار جوانی و جمال ترا جاوید خواهد ساخت ، همانا اشعار من خواهد بود که در ستایش تو گفته ام ؛ وتو در پیری نیز آرزو مندانی خواهی داشت که از نشهٔ اشعار من هنوز ترا تحسین خواهند گفت . از اینست که اکنون بمقابل تو زانو زده ، تمنا میکنم که هر قدر موهای خاکستری من ، بد نما باشد ، باز هم از من متنفر مباش وقیمتی برای این وجودیکه ترا ستایش میکند قائل شو . . . نمونهٔ اشعار رومانتیک اروپا - اثر الفرد دو موسه شاعر اشک و غم ( ١٨١٠ - ١٨٥٧ ) : غم و دردیکه در جوانی بر تو فشار می آورد ـ هر چه باشد - بگذار این زخم های مقدسی که ناقوسهای سیاه بر اعماق قلب توا حداث کرده است، بزرگتر شده برود ! هیچ چیزی برابر دردهای عظیم ، انسان را عظمت بخشیده نمیتواند . اما ای شاعر ، بدان که وقتی در دهِ تو اصابت کرد ، لازم نیست که زبانت گنگ شود ـ زیرا ترنَماتی که ناشی از ناامیدی میباشد ، بهترین ترنمات است چنان اشعار مایوسانهٔ یاد دارم که عقده های مجسم گریه وخفقان دل میباشد . . . نمونهٔ اشعار کلاسیک متقدمین شرقی از طبع عبدالواسع جبلی غرجستانی : که دارد چون تو معشوق و نگار و چابک و دلبر بنفشه موی و لاله روی و نرگس چشم و نسرین بر نباشد چون جبین و زلف و رخسار و لبت هرگز مهٔ روشن شب تیره گل سوری می احمر بگردارد دل وعیش و سرشک وجسم من داری دهن تنک و سخن تلخ و لبان لعل و میان لاغر ندارم درغم و رنج و جفا وجور تو خالی لب از باد و سر از خاک ورخ از آب ودل از آذر بحسن ورنگ وبوی وطعم در عالم ترا دیدم قد از سرو و بر از عاج و خط از مشک و لب از شکر نشاندازد مرا درعشق وهجر وجور ومهر تو سرشک از درّ وچشم از لعل وموی از سیم و رو از زر سزد گر من ترا دایم بطبع و جان ودل کنم خدمت برم فرمان نهم گردن شوم چاکر ۶۹۸