Page 2943

( صفحهٔ ٤٧ ) خصوصیات شاعری روی ( سال ششم ) د عاشق دسینی زره دی ، په ظلمو نو تار په تار نه ! دالمردی په آسمان کښ ، داچه ښکاری ضیابار دایلم په څو که ناست یم زه له تول جهان نه پورته این موجود یکه بمانند عاشق آشفته حال ، لرزان لرزان در جستجوی دلدار خویش بر آمده نمیدانم که چیست ؟ آه فقیر یست بی خانمان که لباسش از تبر مژگان یار سوراخ گشته و یاقلب داغدار عاشق است که از جور و جفای معشوق ریش شده ! نی نی این آفتاب است که از اشعه فروزان خویش گیتی را منور ساخته و من به بلند ترین قله ایلم نشسته از جهان وانچه دران است بالاتر قرار گرفته ام . کاظم خان شیدا : شیدا در دوران سیاحت خود در یکی از سپیده دم هابه تماشای رود گنگا رفته و از منظرهٔ قشنگی که سپاهیان هند و در ساحل رود خانه گنگ برای غسل آمده در آب صاف وزلال آن آب تنی میکنند ، بیاد چشم های سیاه معشوق افتاده که از شدت خنده پرآب شده ، این منظره را با کوایف آن چنین تصویر می نماید ـ توری سترگی د شوی تری په خندا کښ که هندوئی دهند لامبی په گنگا کښ نمیدانم چشمان سیاه تست که از شدت خنده پر آب گشته یا هندوی های سیه پوست اند که در رود گنگا باب تنی مشغول اند . کاظم خان شیدا : از مشاهده زلفهای سیاه آشفته بر خسار محبوب باضطراب افتاده ، برای اسیر شدن قلب شاعر عاشق پیشه دام و دانه هر دورا آماده می بیند. خصوصیت شاعری روه را مشاهده نمائید که شاعر بجای دانه ، گل رخسار رادیده در گلدام معشوق گل اندام گرفتار میشود و از رهگذر یکه معشوق گل بلیل است سخن شناسان بهتر دانند که برای گرفتار شدن بلبل در دام ، دانه گل چقدر ٣٤٢