Page 2473

شماره ( دوازدهم ) سال دوم شعرای افغانستان ( ٥٧ ) نمونه سخن : — صبا بسبزه بیا راست دار دنیا را نمونه گشت زمین مرغزار عقبی را نسیم باد در اعجاز زنده کردن خاک ببرد آب همه معجزات عیسی را مذکران طیورند بر منابر شاخ ز نیمشب سحر صد نشسته املی را چمن مگر سرطان شد که شاخ نسترنش طلوع داد بيك شب هزار شعری را کجاست مجنون تا عرض داده در یابد نگار خانه حسن و جمال لیلی را صبا تعرض زلف بنفشه کرد شبی بنفشه سر چو در آورد این تمنا را حدیث عارض گل در گرفت و لاله شنید بنفس نامه بر داشت این دو معنی را چو دید نامیه کاین يك دو تن ز لشکر او متابعت بنکردید عقل و تقوی را زبان سوسن آزاد و چشم نرگس را خواص نطق و نظر داد بهر انهی را * * رباعی ما در گیتی نزاده زیر چرخ چنبری شاه چون سلطان غیاث الدین گدا چون انوری ختم شد بر تو سخاوت بر من مسکین سخن چون شجاعت بر علی بر مصطفی پیغمبری بقیه حاشیه صفحه ٥٦ و امثال این سخنان هزل آمیز گفته معزی انوری را مسخره تصور کرده گفت فردا صباح بدرگاه پادشاه حاضر شو تا من حال ترا بسلطان عرض نموده رخصت ملازمت حاصل کنم روز دیگر انوری جامه های نفیس پوشیده و دستار موقر بر سر بسته در وقتیکه معزی در پیش سلطان بود بدرگاه پادشاه رفت و همان لحظه کسی بیرون آمده او را طلبید زیرا که معزی عرض کرده بود که مسخره که او حد الدین نام دارد و ابیات غریب میگوید بر آستان سلطنت آشیان حاضر است و چون انوری به مجلس عالی رفت معزی دید که لباس و هیئت او تغییر یافته دانست آنچه دیروز ظاهر کرده بود فریب و تزویر بوده ، اما تدبیری نتوانست کرد و گفت قصیده که در مدح سلطان گفته بخوان بقیه اش بحاشیه صفحه ٥٧ ۱۱۹۵