Page 2451

شماره ( دوازدهم ) سال دوم مناظره عنصری وغضائری ( ٣٥ ) هزار بیش شنیدی بت ملوک فریب اگر سجود کند پس خرد برو ست وبال درست گفت که کس کردگار را نفریفت گر اعتقاد کند بيره است و کا فروضال فریب از آرزوی است آرزو همیشه ز دل خدای بی دل و جا نست و نیز بی عم و خال نه نعمت از بی مدح وغزل دهد چوملوك نه زلف مشکين جويد نه قامت ميال چه سرزنش رسدا کنون مرا و شعر مرا اگر حکایت کردم ز اهل جهل وضلال به نیم ساعت گفتم هزار گنج مبخش ازین حدیث بگفتا چه آید از جهال درست گفتم کت صد هزار سال بقاست به بخش خردك با ندازه ای شه ابطال چنانت باد و چنین بود همچنان باشد بقا فزونتر و تو نور ذو الجلال جلال نگفتمت که مرا جاودانه نعمت بس دگر نخواهم کردن که نوال سؤال بدان دو بیت مدیح شریف طعنه زداست بزر سرخ و سفال و بفا ضل و مفضال درست فاضل و مفضول باید از ره راست ضرور نست سروی و سرین گوروغزال بزر سرخ و سفال اندرون چه دانسگفت هر آنکه فرق شناسد میان شیرو و شگال ز زر سرخ گرانمایه تر چه دانی نیز به گیتی اندر خوار ما به تر زسفال و گر بشاعري من مقر نباید او چنانکه گفت نه جنگ است مرامرا نه جدال نه عجز بود کلیم خدای را چو عد و بحیله گفت همی از دها کنم ز حیال بس اند ما یه که تمویهش آشکار شود و گرنه هیچ نه پیچاند اینچنین امثال و گر معارضه ظن برد زو عجب نبود ز کوه سنگ چو آب آیدزودیو خیال نه شاعر است هر آنکو دوبیت نظم کند نه کیمیا ست همه یکسره ر ما دورمال اگر نبو د سزاوار بدره شعر رهی تفضل است و تفضل به است گاه نوال خدا یگان خراسان نویسی اول شعر کجا ست هندو کجا نیمروز رستم زال بها نه نیست سخار اد گر بها نه مجوي کرانه نیست عطا را دگر مرنج و منال بچون تو ابر نبندد فروغ شمسة دهر بلند کوه بجنبد بچون تو باد شمال ا یا یگانه بهر فن زطول و عرض جهان کجا زمانه کند عرض بيمنهال ر جال همیشه تا نگارش بشكل ماند شکل همیشه تا بنو شتن بدال ماند ذال ثنا وجود تو گسترده باد گرد د جهان چنان کجا صلوة رسول با شد و آله ۱۱۷۳