Page 2425

شماره ( دوازدهم ) سال دوم خوف از مرگ و چاره آن ( ۹ ) خوف از مرگ و چاره آن ترجمه از الهلال ج ٦ ـ س ٤١ مترجم قاری عبدالله خان پیش ازانکه درین زمینه داخل شویم مناسب است بگوئیم : ـــ مرگ طبیعی درد و المی ندارد . مراد از مرگ طبیعی مرگی است که قوای جسمانی بسبب امراض یا بسبب توقف فجائی و عدم قدرت بر قیام بوظائف خود فنا می شود . خوف ازین مرگ و هم باطلی است که نفس را با ضطراب انداخته زلال عیش را مکدر می سازد ؛ و هروقت که یادش می آید مانند هر زنده جانی آخر بسر پنجهٔ مرگ گرفتار خواهد شد تشویش میکند اما مرگ دیگر که بسبب انتحار یاقصاص یاغرق و حرق وغیره پیش می شود البته بسیار الم انگیز و مخوف است . و ما اولاً از مطلق خوف و منشأ آن بحث رانده میگوئیم درین باب از قدما و متاخرین کثرت آرا بوده و هريك چیزی گفته است . بهرحال عروض خوف از توقع مکروه وانتظار محذوری است که برای نفس پیدا می شود وازانجا که این مکروه و محذور از امور ممکنه بوده و شاید پیدا شود یا نشود زیرا پله وجود و عدم دران یکسان بوده هيچيك بردیگری رجحان ندارد پس چرا انسان در توقع مکروه یا در انتظار محذور میباشد ؟ بلی وجود انسان را از چار طرف قوای طبیعی و انواع حیوان احاطه کرده بود چنانکه از یکطرف قوای طبیعی بروي غلبه می جست و از طرفی انواع حیوان در تنازع بقا باوي مجادله داشت . انسان که مانند هرزنده جانی حب حیات در او سرشته است نا چار بمقابله این قوای مختلفه برخاسته گاه غالب می شد وگاه مغلوب میگشت و هزارها نفر در مقابله بین انسان وقوای طبیعی و بین انسان وحیوان بر سر قربانی رفت چنانکه درین زدوخورد نفوس بسياري متألم ومجروح گشتند زده و زخمي شدند زندگی را فدای حب حیات ساخته و در سر صیانت آن باختند . انسان بدوی از مشاهده این حوادث اسف خیز بترس افتاد و جا داشت خوف برایش ١٢٤٧