Page 2273

شماره ( دهم ) سال دوم ایران و افغا نستان ( ۸۹ ) زبان فارسی است شما آنرا بحق زبان ادبی خود میدا نید وبسیاری از بزرگترین گویندگان این زبان هم همشهریان شما بوده اند. بهمین دلیل هیچ ما نعى ندارد که شما سلطان محمود و عنصري را كه از اهل افغانستا ن بوده اند شاهنشاه و ملك الشعرای ایران بدانید یعنی ایران بزرگی که مشتمل بر افغانستا ن وایران هر دو بوده است. تما م این بزرگان دارا ي دو و طن بوده ا ند : – وطن خاص : ( افغانستان ) ووطن عام : ( ایران ) . من بیش از این در این زمینه بسط مقال نمیدهم ویقین دارم با تفکر زیاد تري راضی نخوا هید شد که بی هیچ فايده ولزوم چنین اختلاف بزرگی در میا نه بیفتد. * * * * * . ايران کبير . اگر ادبا ي افغان ميخوا هند هما نطور که وارث تا ریخ سيا سی و ا د بی و ساير آثا ر باقیه شاهنشاهي ايران با ستا ن افغا نستا ن و ايران امروزي هر دو هستند ( از اینکه نام « ایران » را برادر بزرگتر بارث برده سوء تفاهمي بتصور انحصار وراثت او در ما بقي تركه روی ندهد ) بجاي آ نكه اسم برادر را تغییر داده ( فارس ) بنامند شاهنشاهي ايران قديم را كه جا مع هر دو مملکت است « ایران کبیر » بنا مند . وگر نه بكجا شا يسته است که ما ابو شکور بلخي را از خود ندا نیم یا شما دار یوش هخا منشی وا نو شیروان ساسا نی را خارجی تصور کنید ، يا هر دو رود کی بخا را ئی را تركستا ني بدا نيم ، يا بر سر فرخي سیستا نی منا زعه کنیم ؟ ( در مجله شریفه این شاعر را از شعرای افغانستان شمرده اید . ) ـ خیر ! ما وشما در تاریخ سیاسی و ادبی تازمان انقراض سلطنت نادر شاه افشار شريك هستیم اعم از اینکه مردان سیاسی و ادبی درین طرف جبال خراسان زیسته اند یا آنطرف ونباید دو گا نگي قائل شده يك تا ريخ سیا سی و اد بی بنام فارس و يك تاریخ سیاسی وادبی بنام افغا نستان تدوین ٢٠٢٥