Page 2078

( ٢٦ ) مجلة کابل شماره ( نهم ) سال دوم این منظره قشنگ مرا اجازه نداد که خود را ازین تماشا محروم ساخته و باطاق سیاه برگردم و خود بخود بهمان طرفیکه صدای نی ازان می آمد حرکت نمودم . بعد از انکه چند دقیقه در بین وادی حرکت نمودم روشنی سرخ رنگی در پیش چشم خود دیدم چون خوب متوجه شدم دیدم دو نفر چوپانیست که آتش برافوخته و در کنار آن نشسته اند . بدست یکی نی و ديگري آتش را میکاود . چون دیدم بنای نی زدن را دارد به پناه بته نشستم . آوازی دوباره بلند شد و رفیق دیگرش بچهار بیتی خواندن نیز شروع کرد ، در خاموشی شب نوطه های غم آلود نی و آواز آهسته و محزون مالدار یگان یگان بطرف بدر بالا میرفت و موها را بر بدن من راست کرده روحم را بعالم دیگر می برد و باز بعالم وجود میآورد ! در حقیقت که انسان نظر کند حظ حیات در چنین لحظه هاست . انسان سالها زحمت میکشد بمشقت بسر می برد ، رنج و تعب می بیند ، تلخی روزگار را در هر ثانیه میچشد ولی لحظه میرسد که همه آن مصائب و آلام را فراموش میکند ! این لحظه از همان لحظه ها بود که تمام آلام ، تکدرات و تکالیف این حیات شاقه را از نظرم محو کرده ، وجد و سرور حیات تازه بمن میبخشید ! ای بدر توجه اثر مغناطیسی داری که زنگ دل را میبری و با ذرات نور که از تو جدا میشود ، غم و الم را از لوح قلب دور میکنی ! در مظلم ترین ساعات شب اگر چشم بیماری از کدام روزن برتو بیفتد ، او را تسلی و امیدواری میدهی و اگر عاشقی در بادیه عشق راه گم کند ، رهنمائی می نمائی ! جواب عشاقیرا که در زیر پرتو تو گرم معاشقه ومغازله هستند ، با تبسمهای شیرین میدهی و عاشق شوریده حال هجران رسیده را بنور جمال خویش دلجوئی میکنی ! چه خبرهاست که از عشاق به عشاق نرسانیده و چه آه و فغانهاست که گوش نداده ای ! چه جنایت هاست که در خاموشی شب در پیش چشم تو واقع نگردیده و چه اسرارهاست که بروشنی خود انکشاف نکرده ای ! آیا این نگریستن تو بمن از روی احساس است یا بی احساسی ؟ اگر از روی احساس است چرا از درد دل من مکدر نمیشوی ؟ با من صحبت نمیکنی و ازان يار جانی که من نمی بینم ولی تو می بینی حرف نمیزنی ؟ آیا استغنا میکنی یا توهم مثل من بی مجالی ؟ ۸۷۱