Page 203

صفحه (١٤) سال اول ـ مجلۀ كابل شماره (٤) اختیار بیرون شدند و هر قدر مرزا عبداللطیف گرد چاره برآمد سود ببخشید تا همه پاشان گشتند ناچار مرزا عبد اللطیف از ترس سر کشی و دست اندازی زمینداران آنسر زمین جریده با بیدل و سائر رفقای یکدل به بهانۀ شکار راه فرار پیش گرفت و افتان و خیزان پس از ده شبانه روز خودرا به پتنه رسانیدند و پیش از رسیدن به پتنه در چاند پور نام منزلی میرزا با چار نفر دیگر از رفقا دور افتاده راه را گم کرده بودند میرزا عبداللطیف نفری بجستجو بر گماشت تا بعد از تفحص پنجنفر گم شده را پیدا کرده و پس از يك شبانه روز بهم یکجا شدند . این پنجنفر نزديك شام بتماشای تلی سفید که از دور مینمود تاخته بودند بعد يك دومیدان قطع مسافه احاطۀ دیدند که میدان فراخی داشت دو بنگله دران بود مشرف بر تالابی از آب صافی اولاً با هیچکس در آنجا برنخوردند و چون خوب متوجه شدند سردابۀ یافتند واقع در کنار تالاب اندرون آن پری وشی تنها و خوش نشسته قلیان میکشید واردین هر چند از و پرس و جو کردند ملتفت بجواب نشد اما بعد از نگاهی تغافل خیز رو بآسمان کرد و آهی کشیده این بیت خواند :ـ سالها در طلب روی نکو در بدرم روی بنما و خلاصم کن ازین در بدری . بعد ها میرزا بدهلی باز گردید و غالباً پس از دو سال ملازمت اختیار کرده و پیشۀ عسکری را که سبب از تحصیل فضائل میشود مانند شجاع کشتن و شهادت یافتن و از ریا پاك شدن بر سائر کسب ترجیح داد و دران سلك جا گرفت و این وقتیست که میرزا متاهل گشته و بار عیال بدوش او افتاده و میخواست ازین ممر پسندیده نفقۀ عیال تهیه نماید . مدت ملازمتش معلوم نیست چقدر