Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( ششم ) سال دوم مجله کابل ( ۹۲ )
تنقید
بقلم جناب قاری عبدالله خان
اصالة و وكالة ورحمت و امثال آن را بالف نوشتن یا کلمۀ ابن را بدون الف نگاشتن هردو خطا و مخالف رسم الخط است . اما اصالة وامثال آنرا بالف آخر نوشتن در رسم الخط فارسی و عربی هردو خطا بوده و نوشتن ابن بدون الف آغاز در فارسی مطلقا و در عربی در بعض صور خطا میباشد زیرا رسم الخط (۱) یا املا ؛ نوشتن الفاظ و کلمات زبان است موافق باصول وقواعد موضوعه خط دران زبان و چون املا تابع لهجه و تلفظ است باید کلمات عربی را مطابق لهجه عربی نوشت یا مطابق بلهجۀ فارسی در صورتیکه در فارسی دخیل گشته و تصرفی دران راه یافته باشد . وقاعدۀ مطابقت املا بلهجه و تلفظ در همه جا جا یست مگر در بعض کلمات مانند خورشید در فارسی که واو دران نوشته میشود و بتلفظ نمیآید و طاوس که هم در عربی و هم در فارسی بيك واو نوشته می شود و بدو واو تلفظ میگردد . اینچنین حروف مکتوب غیر ملفوظ در بعض کلمات بطور استثنا و نادر در هر زبانی موجود خواهد بود و از بهر آن عذری هم تراش داده باشند . آمدیم باملای عربی ، رسم الخط عربی حالت انفرادی هر کلمه را استاد گرفته قطع نظر از تلفظ آن در حال تالیف و ترکیب بکلمۀ دیگر وچون کلمات را تنها وجداجدا تلفظ کنند آخر شان را ساکن تلفظ میکنند و این سکون را در اصطلاح وقف مینامندمانند اتصال . انفصال که در حال انفراد وقف گشته بسکون لام تلفظ میشوند و از خواص اسمای عربی است که در آخر بعضی از آنها در حال تركيب يك نون ساکن پیوست میگردد و این نون را تنوین می گویند . تنوین صورت کتابتی ندارد و از حروف
(۱) رسم خط یا املا عبارتست از صورت نویسی لفظ یا حروف هجای آن و در هر کلمه قاعده آنست که صورت لفظش نوشته شود باعتبار آغاز تلفظ بآن و هم باعتبار وقف بران وازنجهرة همزة وصل را در اعلم – ابن – الشمس و امثال آن ها می نویسند زیرا اگر ابتداء تلفظ باینها شود همزه تلفظ می گردد ، و تا ء رحمة ومانند آن به ها نوشته می شود چرا که این تا در حال وقف ها تلفظ می شود – اقتباس از شافیه بحث خط .
۶۲۱
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.