Page 1705

شماره (ششم) سال دوم مجله کابل ( ٥٠ ) يبار بدوزهم بگسست و گردان گشت بر گردون چو پیلان پراکنده میان آبگون صحرا تو گفتی گرد زنگارست بر حراقه چینی تو گفتی موی سنجابست بر فیروزه گون دیبا تو گفتی آسمان دریاست از سبزی و بر رویش به پرواز اندر آورده ست نا که بچگان عنقا همیرفت از برگردون گهی تاري وگه روشن وزو گه آسمان پیدا وگه خورشید نا پیدا بسان چندن سوهان زده بر لوح فیروزه بکر دار عبیر بیخته بر تخته مینا چو دردا آتشی کابش بروي اندرزنی ناگه چو چشم بیدلی کز دیدن دلبر شود تنها ( فرخی سیستانی ) علم عصری وعشق حق آب حیوان از دم خنجر طلب ازهمان اژدها كوثر طلب سنگ اسود از در بتخانه خواه نافه مشک ازسگ دیوانه خواه سوز عشق از « دانش حاضر » مجوي كيف حق از جام این کافر مجوی علامه دا کتر اقبال بی اختیاری در عشق الست و عد تنی يا قلب انی اذا ما تبت عن لیلی تتوب وها انا تايب عن حب ليلى فمالك كلما ذكرت تذ وب لا ا دری از دواج با که ؟ آن دخ رستاق زادی جاهلی پست بالائی سطبري بد گلی نا تراشی پرورش ناداده کم نگاهی کم زبانی ساده دل ز آلام امومت کرده خون گرد چشمش حلقهاي نيلگون ٥٧٩