Page 1704

شمارهٔ ( ششم ) سال دوم منتخبات نفیسه ( ٤٩ ) و اگر بی تکف زید مال دار که زینت بر اهل تمیز است عار زبان در نهندش بایذا چو تیغ که بدبخت زر دارد از خود دریغ و اگر کاخ و ایوان منقش کند تن خویش را کسوت خوش کند بجان آید از دست طعنه زنان که خود را بیا راست همچون زنان و اگر پارسا ئی سیاحت نکرد سفر کردگانش نخوانند مرد که نا رفته بیرون ز آغوش زن كدامش هنر باشد و رای و فن جها ندیده را هم بدرند پوست که سرگشته بخت برگشته اوست گرش خط از اقبال بودی و بهر زمانه نراندی زشهرش بشهر عزب را نکوهش کند خرده بین که میلرزد از خفت و خیزش زمین و گرزن کند گوید از دست دل بگردن در افتاد چون خر بگل نه از جور مردم رهد زشت روی نه شاهد زنا مردم زشت گوی خطاب به حکام دیو با مردم نیامیزد مترس بل بترس از مردمان دیو سار هر که دد یا مردم بد پر ورد دیر و زود از جان برآرندش دمار با بدان چندانکه نیکوئی كنی قتل مار افسون نباشد جز بمار با بدان بد باش با نیکان نکو جای گل گل باش جای خار خار ( طیبات سعدی ) ابرهای بهار در آسمان غزنی برآمد نیلگون ابری ز روی نیلگون دریا چورای عاشقان گردان چو طبع بیدلان شیدا چو کردان گشته سیلابی میان آب آسوده چو کردان گردبادی گردگردی تیره و ذزوا ٥٧٨