Page 1605

شماره (پنجم) سال دوم قلم در کف اغیار (۷۱) گوئی گذاشته و بر خصایص ملت ما قلم عتابت رقم را چنین جولان میدهد. « چون در افغانستان زنها پرده دار هستند انسان باید خصایص شریفه در اهالی آنجا جستجو نکند ( صفحه ۱۰ ) منطق غریب ! آیا مقصد تارنتن این است که جائیکه زنها با تمام حسن وجمال ، آرایش کرده در لباسهای حریر بدن نما ، بسیر باغها و پاركها و درمجالس وكلوب های شبانه ومقامات رقص وسرود ، نیم مست اشتراك می كنند خصایص شریفه بیشتر یافته میشود ؟ چنانكه حکایات سابقهٔ این مصنفه ها صدق و تدقیق بیان شان را روشن کرده بود ، این دلیل قوت و اصابت منطق و فکرشانرا واضح ساخت ـ ذلك مبلغهم من العلم . درصفحهٔ ( ٤٤ ) درباب خانمهای افغانی چنان يك تهمت شدیدی را بصورت عادی نوشته است که تلخی که برمن از خواندن آن گذشته است نمیخواهم برقارتین هم بگذرد . صد حیف که امروز هر کس قلم بدست گرفته روی دفتر خودرا سیاه می کند . تدقیقات فقهیه مصنف مذکور در خصوص فقه وقوانین مروجه افغانستان نیز ازهیچ مؤلف خارجی کمتر تحقیقات و تتبعات نكرده است ، نمونهٔ آنرا نیز باید تقدیم كنم . « اگر در كابل كسي انتحار کرد ـ که با وجود زیادت فقر وفاقه نهایت كم بودن آن تعجب آور است . قانون افغانی تمام محله یاده را جرم میکندباین گناه كه چرا او را منع نكردند » ( صفحه ۱۱۱) حاجت تفصیل نیست که مستر تارنتن بین مقتول قاتل نامعلوم ومنتحر فرق نکرده است . مستر تارنتن غالباً بعمر روزه نگرفته است ، چقدر خوش خواهد بود كه رعيت افغانستان نیست ، زيرا تدقیقات او عاید به سزای روزه خور از قرار ذیل است : « روزه خوار را جرم ميكنند ، و جرم نهایت سنگین میباشد ، بعد او را بريك خربسته كرده تشهير ميكنند ، بعد از تشهير او را بدریا می اندازند . اگر دیگر بار روزه خورد ( يك آدم طوريكه تارنتن میگوید اگر بدریا اندا خته شد باز زنده میماند تا ار تكاب روزه خوردن نماید ؟ مترجم ) نصف جا يداد او را ضبط وخودش را ***