Page 1600

شماره ( پنجم ) سال دوم مجله کابل ( ٦٦ ) است ، یکی از ان اینکه هر خارجی را خصوصا که مؤلف هم باشد بنظر محقق بلکه مرشد می بینند و هر چه میگوید کورکورانه یعنی بی محاکمه قبول میکنند حالانکه این خطاست و درین زمان دلیل سادگی است و از اوضاع عالم بیخبری ، هر کسی که قلم بدست بگیرد محقق نیست وارشادی کرده نمیتواند بلکه بالعکس بسا اشخاص که از آثار خواب آور جهل پرور فتنه انداز بدنام کننده ودشنام دهنده آن باید پناه به رب الناس عز اسمه برده شود این عقیده صاف دلانه هموطنان نسبت بمحرر خارجی علی الاطلاق ، مرا وادار میکند که زیر عنوان قلم در کف اغیار بربعض کتب و مقالات متعلق وطن عزیز که بقلم اجانب نوشته شده اند ، انتقادات خودم را بنویسم ، شاید در کتاب خوانان وطن يك حسي بیدار شود و از غلامی تقلید به آزادی تحقیق رهسپار گردند تا بینند که هر محرر خارجی یا عقاید علمی و منطق سیاسی او قابل باور نیست و اهمیت آثار درجۀ اول و دوم وسوم بمیان بیاید . در وطن نونو شوق ترجمه هم پیدا شده است ولی برای اینکه کدام کتاب قابل ترجمه است وکدام نیست ، باید مترجمین غور کامل کنند گاهی بعضی ها هر کتابی را که خواندند بشوق ترجمه کردن می افتند حالانکه کتب بسیار مفیدتر سالها بی ترجمه میمانند . امید وارم انجمن ادبی نیز برای این غور و تدقيق يك هيئتی تعیین بفرمایند ، تا حتی الامکان مترجمين باهیئت مذکور مشوره بکنند ، لازم تذکیر نخواهد بود که اعضای هیئت باید حتی الامکان اهل این امانت باشند . هیئت مذکور علاوه برانکه مرجع استشاره حضرات مترجمین جوان ما خواهند بود خود هم فهرست های خیارالکتب خارجی را نشر نموده خواهند رفت تادرمت کم دارای مواد کافیه معتبره گردیم . يکفایده دیگر آن اینست که در ينصورت ماببلای سیلاب بی حدود آثار و ناولهای خارجی که در صد پنج از انها الاقابل خواندن باشند دچار نخواهیم شد چنانچه ایران شده است ومصلحین آن ها دست بسر می زنند . هر رطب ويابس قابل خواندن نیست ، حیف این لوحهای ساده دل و دماغ تازه و مستعد اولاد مکاتب ما ، حیف آن اوقات گرانبهای جوانان رشید ما که هنوز نو از مفاسد بها ر دانش و چارپری و غیره تخلیص گریبان نموده اند که ببلای لغويات فسق و فجور آمیز و خرافات های « معاشقه ناپولیون » پاردایانها «آرسن لوپن »وغیره گرفتارآیند این آثار بجای اینکه کسی را ٤٩٥