Page 1240

شماره ( سوم ) سال دوم جشن ( ١٥ ) جشن دلا بطرف چمن گشت باز خندان گل بهار عيش و طرب ميرسد بدا مان گل اگر نه سرخ گل آمد بباغ جام بدست ز عندلیب چرا کرده شور و افغان گل نمیرسد گلت ای باغبان بعارض دوست بهیچ رنگ نباشد چو روی جانان گل زجوش جلوۀ گل چهرگان بصحن چمن بهر طرف كه نظر میکنی نمایان گل چرا كنند بگل نسبت آن رخ رنگین بهيچوجه نباشد چو او بقرآن گل توئی بگلشن جان آن نگار رنگین چهر بنقش پای تو گفتن کجاست شایان گل نموده سينۀ گل چاك چاك رشك رخت غبار راه ترا می برد بدرمان گل بدشت و در همه گل فرش کرده نقش قدم برون خرام کنون رنگ گیرد آسان گل ز نقش پای بهر گوشه گل بود خر من بخاك راه بگو بعد ازین بیفشان گل اگر بدان رخ رنگین روی بطرف چمن شود زشرم تو در زیر خار پنهان گل بعيد گاه كه باشد مقام جشن و سرور بیا چمن رخ من ای ترا بقربان گل بیا بسوی چمن ای گل بهار نشاط که دست شوق زند مر ترا بدامان گل بیا بطرف چمن ای بهار عيش و طرب که گردد از گل رخسارۀ تو حیران گل چه شور و ولوله با شد درین دیار بلند که کرده خندۀ چاك جگر نمکدان گل مگر رسید دگر بار جشن استقلال که چون ستاره بهر شب کند چراغان گل رسید جشن و بسی گلبن مراد شگفت دگر بگلشن کابل کنند ارزان گل گشوده اهل وطن لب بخندۀ شادی که میرسد بنظر هر طرف هزاران گل بها ر عيش و طرب ميرسد بصحن چمن که خنده بر لب هر كس كند گل افشان گل دهن بخنده کشود این زمان بهار طرب توهم بهار بیا در چمن بخندان گل به پیش خندۀ اهل وطن ز عيش و نشاط نمك نداشت بگو خندۀ تو چندان گل گل مراد عزیز ان شگفت از عشرت کنون زرشك شود غنچه در گلستان گل ۲۲۳