Page 1241

(١٦) مجلة كابل شماره ( سوم ) سال دوم بهر طرف گل عیش و طرب بود خرمن دگر بکار ندارد کسی بدوران گل چه دلکشاست بجشن و طن بهار طرب که هر نفس کندت غنچه در گریبان گل گل نشاط و طرب آنچنان شگفت بدهر که غنچگی ننشاند دگر بزندان گل دهان غنچهٔ یاران اگر بخنده کشود دگر زخندهٔ خود میشود پشیمان گل چو غنچه جمع بود در وطن دل ملت درین چمن نتوان یافتن پریشان گل بسوی جشن روند این و آن چمن برکاب زبس گرفته بکف دسته دسته یاران گل شگفته شد گل عیش و طرب بطرف چمن که در چمن همه جا میشود بسامان گل زجشن رنگ نشاط و طرب گرفت وطن چنانکه رنگ نگیرد گهی بدانسان گل ز من بشاهد رنگین عذار جشن بگو بعارض تو نماند بهیچ عنوان گل مقام جشن درین سالهاست صحن چمن چو گلستاند رعایا و شاه افغان گل یگانه خسرو دریا دل کریم صفات یقین بخاك درش هست و نیست یکسان گل مدار دولت افغان قرارو شوکت ملك که همچو او نبود اندرین گلستان گل فریدو نادر دوران وحید عصر و زمان بلطف طبع شریفش رسد چه امکان گل یقین که هست درین گلستان فخر و شرف شهٔ عزیز وطن در میان شاهان گل همیشه باد چوگل خنده زن ز عیش و نشاط که تا همیشه درین گلشن است خندان گل ز طبعم این گل رنگین زده به پغمان سر مسلم است که رنگین شود به پغمان گل ازین قصیده کنم زیب و دفتر و دیوان که خوشنماست نهادن میان دیوان گل ز بندش از پی زینت بگوشهٔ دستار بخشن کردم ازان تحفهٔ عزیزان گل بخشن قافیه را گل گرفته مستغنی بود کز و بنماید قبول احسان گل ٢٢٤