Page 1156

شماره (دوم) سال دوم انتباه (٣٠) بجمر داغ دل سوخته آتش خیز است ساغر آبله از درد شرر لبریز است آنقدر آتش درد دل بلبل تیز است که همان بوی گلش بهر فغان مهمیز است شیون بیکسی بلبل بسمل بشنو نوحه درد دل از عاشق بیدل بشنو خانه خانه خرابی شرر میل میناست سنگ سار ستم جور تغافل میناست یعنی ماتم کده نوحه قلقل میناست آه مینای شکسته دل بلبل میناست شد پری خانه آن نشه سرشار جنون مونس بادیه پیمائی درد مجنون نگهت مرغ اسیری قفس مژگان است مژه بکشا که تماشای چمن عریان است پیش پرواز نظر اوج فلك حیران است سیر افلاک نمودن چقدر آسان است قفل غفلت بدر دیده بینا زده سنگ بر شیشه صد جلوه تماشا زده جلوه جور خزان تا به نظر میگردد عقرب غم بسر لوح جگر میگردد روح پروانه دل گرد شرر میگردد ناله آواره بی سوز اثر میگردد خامه مشاطه رخساره در دست اینجا که مداد قلم از چهره زرد است اینجا بحر احمر بخدا دیده گریان کسیست پر تو نور نظر یوسف کنعان کسیست گوهر اشك همان لولوی عمان کسیست گردش چرخ کهن تابع فرمان کسیست که شرر در سر و سامان تغافل زده است آتش شوق بر اسباب تجمل زده است تو بجز نام به اسلام چه نسبت داری به پیمبر تو چه اخلاص و عقیدت داری چه نشان از عمل صالح امت داری بچه کردار تو امید شفاعت داری کفر را عار ازین ضعف مسلمانی تست شمر را شرم ز رسوائی و بد نامی تست ١٠٠