Page 1031

شماره ( اول ) سال دوم افغان در هندوستان ( ٦٠ ) هندی بسرعت حرکت کرده واردوی افغان را از جناحین و عقب محاصره نمایند ، واقعاً این قرار جنگی عملی شد و در حاليكه دسته جات متهاجم افغان بقلب دشمن که خط طویلی تشکیل کرده بود فشار میداد و ظواهر حالات ضعف هندیها را مدلل مینمود ، اردوی غور از جناحین و عقب محصور شده بودند ، این شکست بطوری محکم و قطعی بود که بدون فرار چاره نداشت ولابد عسکر شهاب الدین آنرا برقرار اختیار کردند ، از دیگر طرف این یأس بزرگ به شهامت و خشم طبیعی قوماندان شجاع افغان شهاب الدین افزود بنوعيكه شخصاً اسپ خودش را مهمیز و بر فیل سواری پادشاه دهلی هجوم برد و بلا فاصله بنوك نيزه دندانهای او را در دهان بشکست ، اما گاندی رای نیز آنقدر بهادر بود که جواب نیزه حریف را از پشت پیل بادم شمشیر داد و در نتیجه شهاب الدین از يك بازو زخم شدیدی برداشت و نزديك بمرگ شد ، سواران معیت شهاب الدین بلادرنگ او را برداشتند و شکست بدرجه مکمل بود که افواج هند تا چهل میل تعاقب کرده ، بقایای فوج غور در قلعه پتهنده رسیده محصور شدند این محصورین در قلب خاك دشمن یکسال و سه ماه مقاومت بخرج داده عاقبت مصالحه برقرار و قلعه تسلیم شد . اما شهاب الدین بدربار غور با خاطر گرفته حاضر و بعدها به غزنی حرکت و در تهیه اردو برآمد ، ازان بعد هیچ تفریحی ، خاطره غم انگیز ذات این شکست را از خاطر او محونه نمود عاقبت بعد از دو سال ( ۱۱۹۱ مسیحی ) دوباره بعزم گوشمال دشمن های بزرگ روان شد و بقول فرشته از راه پشاور ، ملتان ، لاهور بجهت دریای سرس وتی پیشرفت نمود ( سرس وتی نهریست در علاقه سرهند که از نشیب های همالیا بنعان و در ریگزار ها محو و پنهان میشود ) دشمن حرکت شهاب الدین را مستحضر بود ولی قوماندانهای فاتح را جپوت باندازه مغرور و متیقن بفتح ثانی خود بودند که حتی مکتوباً شهاب الدین را ملامت و سرزنش نمودند شهاب الدین حيله بکار برد و جواب بطرزی نوشت که دشمن یقین کرد او بسی ضعیف و مجبور است برای ترک جنگ استجازه از برادر تاجدار خود نماید ، در ینوقت اردوی هند بمقابل اردوی افغانستان در موضع سرسوتی موقع گرفته بود ، شهاب الدین از غرور و غفلت هندیها استفاده کرده ، شبانگاه بطور ناگهانی دریا را عبور و يك شباخون هولناکی آغاز نمود ، معهذا عساکر هند آنقدر زیاد بود که از یکطرف