Machine transcription
شماره ( اول ) سال دوم مجله کابل ( 64 )
سوقیات عسکریۀ او شروع شد ، شهاب الدین قبل از انکه باین امر خطیر اقدام کند مسبوق بود درین حرب مقابل با قوای کوچک و ضعیفی نخواهد شد بلکه پرتهی راج ( پیتهورای ) را جای کل راجستان با اردوی که مرکب از عساکر تمام سلطنت های راجپوتانه و دهلی است در برابر او حاضر خواهند بود و راجپوتها همانهای هستند که در جنگها بمقابل غزنویها ثابت نموده اند که در فنون حربی و شجاعت ابداً طرف مقایسه باعساکر جیپال و انند پال شده نمیتوانند و صاحب منصبان آنها یادگار آن افسران کار دیده هنود است که از جنگهای محمود غازی تاحال کسب تجارب نموده و از طرز جنگهای افغان کاملا آگاه و مطلع هستند ، بعلاوه شهاب الدین میدانست سلطنت قنوج نیز قوت و عظمت سابقۀ خودش را بدست آورده و اینها رویهمرفته برای مقابله افغان با منتهای رشادت حاضر استند . معهذا شهاب الدین اعتنائی نکرده و با اردوی که نسبة اندك ولی گاهی شکستی ندیده رود بار ستلج را عبور و مقام پتهنده واقع در پتیاله را بيك هجوم دهشت ناکی استیلا کرد ( فرشته گوید شهاب الدین ضیاء الدین تولکی سردار هراتی را با عساکر ساخلو در پتهنده گذاشت ) و متعاقباً بيك حمله دیگر تانیسر را متصرف شد و سپس بغرض تسخیر دهلی عزیمت براه کر نال نمود ( مسافه بین تانیسر وکرنال ۲۲ میل است ) کر نال میدان وسیعی است و در بین تانیسر و کر نال در موضوع تراوری ( آنکه فرشته ترین خوانده در کنار آب سرس وتی هفت کروهی دهلی ) بغتۀ تلاقی افغان و هندی واقع شد ، تعداد افواج پر تهی رای راجه راجستان و گاندی رای والی دهلی وسایر شهزاده گان باجگذار پرتهی رای بالغ بر دوصد هزار نفر و سه هزار فیل جنگی بوده و اردوی شهاب الدین در مقابل آن بسیار قلیل شمرده میشد ، بهر حال جنگ شروع شد و شهاب الدین با اعتماد بطرز جنگهای قدیم غزنویها که دایماً با عساکر قلیل بر کتله های بزرگی فایق می آمدند با رشادت بحمله پرداخت ، طرز حربهای غزنویها باینصورت بود که با دسته های متعدده كوچك كوچك حمله های پیاپی بصفوف دشمن نموده آنها را خسته و غیر منتظم میساختند ، و سپس بيك حمله عمومی بنیاد شان می افگندند ، اینست که شهاب الدین همان روش را اختیار نمود ولی اردوی هنود با تجربه بوده قبلا خطوط عقب را با بهترین کند کهای پیاده قایم کرده بودند ، و قرار بود در وقت حمله های مدهش و پیاپی افغان که از طرف قلب هند دفاع می شد ، جناحین
٦٤
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
