Page 256

عشق و وظیفه یا شب اخیر چشم‌های سیاه خود را بچشمان مادرش می‌دوزد کوشش دارد از نگاه او چیزی بفهمد ... - مادر راست بگو بعد از آنکه با ماریا ازدواج نمایم به‌نسبت من اندک نفرت هم حس نخواهی کرد؟.. خانم از گفتار پسرش می‌داند که مقصد او چیست زهرخندی کرده میگوید: - دیوانه هستی فاروق، من به‌نسبت تو هیچ گاه نفرت کرده نمی‌توانم !... - بعد ازین فاجعه مدهش اگر ماریا زوجۀ من شده و بنام من یاد شود و برای بوسیدن دست تو بیاید ... خانم سخن فاروق را قطع کرده میگوید: - برعکس، وقتیکه او را ببینم با تمام هستی و هیجان آغوش خود را برای او باز خواهم کرد. ماریای کوچک و قشنگ ترا یکی از با ناموس‌ترین زن‌های دنیا دانسته بسینۀ خود فشار خواهم داد. تا زنده باشم بر موجودیت تو و او افتخار خواهم داشت ... مطمئن باش فرزندم !.. خانم پیر چشم‌های خود را بیک نقطه دوخته بسخن خود ادامه می‌دهد: - نباید جسم ظاهری زن را بنظر ساده و سرسری دید، بلکه روح زن و اخلاق آن قابل تمجید و محبت است!.. فاروق در بین یک عالم هیجان لرزیده و خود را در آغوش مادرش می‌اندازد: - مادر جان خیلی تشکر ! .. با این سخن‌های قشنگ خود امشب بمن حیات تازه بخشیدی! .. حال در خود شوق و شفقت زیاد حس میکنم، مثل اینست که تازه بدنیا آمده باشم!.. فاروق رخساره‌های تر و بیخون مادرش را می‌بوسد... - مسعود هستم ! خیلی مسعود هستم مادر جان !.. خانم از بند دست‌های فاروق گرفته ایستاده میشود. با انگشتان خود قطرات اشکی را - ٢٤٩ -