Page 157

( ١٣٦ ) قمه ، فلخمان بود و مهمترین همه تیر و کمان بشمار میرفت . زره و کلاه خو د نزد ایشان مجهول نبوده . سرباز خود به سر کرده زره می پوشید و قمه در کمر میزد و کمان را به دوش می افگند. چوب تیرهای آنها قسماً از نی بود و پیکان آن را از شاخ یا از فلز می ساختند . تیرهای زهر آلود هم گاه گاه استعمال می نمودند باوجودیکه اسپ سواری و اسپ دوانی نزد آریائی ها بسیار معمول بود و برعلاوه در کش کردن عراده های جنگی هم از آن کار میگرفتند ولی در سرودها از استعمال سواره نظام در جنگ تذکری بمیان نیامده است . البسه : البسه آریائی ها عموماً از پشم گوسفند بافته می شد و عبارت از دو یا سه پارچه بود . قراریکه درمیان اطفال امروزه نورستان معمول است پارچه های پوست را هم بصورت لباس استعمال میکردند آریائی ها به تزئینات سروبر خودسلیقه و ذوق مخصوص داشتند وزن ومرد هر دو فرقه زیورات طلائی بازوبند ، گلو بند ، گوشواره ، انگشتر حلقه گوش وغیره می پوشیدند لذا از هر نقطه نظر که دیده شود یادگارهای حیات عصر (ریگ وید) با تمام جزئیات آن هنوز در میان قبایل افغان مشاهده میشود و جوانان زیبا ورشید افغان انگشتر ها، حلقه ها، گوشواره ها و حلقه گوش و بازوبندها بصورت پوش تعویذ وغیره استعمال میکنند. درین شبهه نیست که زندگانی قبیلوی و دموکراسی قبیله افغان حیات نیمه مالدار و نیمه زارع با تمام ملحقات آن که عبارت از رمه داری ، استعمال لبنیات در غذا، شوق اتن و رقص و بسا چیزهای دیگر میباشد مظهر زنده حیات عصر ریگ وید آریائی های افغانستان است پس هیچ غرابت ندارد که مردان قبایل در آرایش خویش بکوشند و انگشترها و بازوبندها و گوشواره ها استعمال نمایند . همین طور گذاشتن موی سرو کاکل تاسر شانه از یادگارهای قدیم آریائی است که آن را به مواظبت چرب میکردند و شانه می نمودند زن ها موهای خودرا می بافتند و مردها در بعضی مواقع آن را پیچ پیچ داده