Page image — the source of record
Machine transcription
(۱۳۷)
بيك طرف شانه میكردند. از اختصاصات قبیلۀ وسیشتا Vasishtas این بود كه كاكل های
خود را بطرف راست تاب میدادند . كل كردن موی نزد آنها مجهول نبود
اما ریش را عموماً میگذاشتند و مانند جوان های افغان كه در روزهای اعیاد ملی
گل های طبیعی را به سر و یخن خود میزنند در عصر ویدی هم در مواقع خوشی و میله های
قومی جوان ها به كاكل های چرب كردۀ خود گل های خودرو را میخلا نیدند
زراعت و مالداری : آریائی های عصر ویدی نه تنها زراعت پیشه و نه محض
مالدار بودند بلكه به هر دو دست داشتند ولی با وجود ایینكه زراعت و مالداری
هر دو در میان آنها معمول بود بیشتر به مالداری و تربیۀ حیوانات اشتغال
میورزیدند . در بعضی قسمت های سرودی كه در مورد یگتیا ذكر شد و بسا سرود
دیگر شعرا داشتن گله های گاو و گوسفند و اسپ مخصوصاً رمه های گاو را
زیاد التماس نموده و آن را یكی از علائم دارائی و نیك بختی تصور می نمودند .
شعرا وقتیكه اشعار مدحیه وغیره برای قبیله میخواندند بطرف راست آنها بصورت
بخشش و حق الزحمه يك راس گاو میگذاشتند و گاو علاوه بر ایینكه
در قلبه و سائر حوایج زراعتی استعمال می شد در كشیدن كراچی ها هم بكار
می افتاد اسپ بیشتر در كشیدن عراده های جنگی و در دوانیدن كه یكی از ورزش های
مخصوص آنها بشمار میرفت استعمال می شد دیگر از حیوانات خانگی آنها
گوسفند و بز و سگ بود كه برای شكار و حفاظت رمه و نگهبانی آنها هنگام شب
بكار میرفت. آریائی های مالدار اگرچه در اوائل بیشتر به تربیۀ حیوانات شوق
داشتند چون در افغانستان منبسط شدند طوريكه (مكدونل) در صفحۀ ١٦٦ ادبیات
سانسكریت میگوید مبانی اولیۀ زراعت را از مملكت ما فرا گرفتند و چون كلمۀ
قلبه (كریش Krish) در سانسكریت ویدی و اوستائی هر دو معمول است نظریۀ
فوق را تقویت میكند . زراعت در عصر ریگ وید در میان آریائی های آریانا
ترقی نموده بجائی رسید كه برعلاوۀ ایینكه مایحتاج وخوراكۀ شان را تكافو
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.